Hidden gems – het lot wil me iets vertellen

Zeg me – please – dat ik niet de enige ben. Ik dagdroom wel eens van de tekeningen die ik wil maken, van de scenario’s die ik wil filmen en van de stukken die ik wil schrijven. Op zoek naar meer inspiratie (maar eigenlijk creativiteitdodend) scroll ik dan in het wilde weg. Met als gevolg dat ik alleen nog maar kan denken aan alles wat al gemaakt is. Dat niets ooit zal lijken wat het is. Niemand zal willen kijken naar dat stukje ik.

Jaloezie bekruipt me op rare momenten. Mijn hart loopt over, het lot wil me iets vertellen. Het kan dus nog. Mensen raken met iets zichtbaar kleins, met iets wat niet meteen opvalt tussen alle om aandacht schreeuwende pogingen. Headed East is dat kleine verhaal waar ik zo van houd. Een groots gebaar dat duidelijk moeite en moed kostte, en eerlijkheid, maar niet iedereen krijgt wat ie verdient (deze video wens ik miljoenen toe, ogen én views).

Maar gaat het daar echt om? Tellen de likes, hartjes en centen op de bankrekening echt? Gaat het stiekem niet gewoon om de ervaring? Om het leven (leven)? Jack en Fraser zijn echt niet op reis vertrokken enkel en alleen om er een YouTubefilmpje van te maken, toch? Hoeveel zinnen kan ik nog bedenken om ze vervolgens met een vraagteken te laten eindigen? Een stuk of twee? Misschien drie? Willen we echt al deze dingen doen zodat we ze gewoon online kunnen delen?

 

Advertenties
Hidden gems – het lot wil me iets vertellen

Kunnen we het even hebben over het haar van Logan Paul?

Ik was verbaasd deze ochtend om na twintig dagen radiostilte van Logan Paul een vlog te zien verschijnen op zijn kanaal. Nee, ik ben niet geabonneerd, eerder haat ik de ‘jonge man’ met een vreemde passie, maar op de een of andere manier kwam het voorbij in mijn feed (the twitters, you know). Natuurlijk maakt hij zijn comeback door geld te storten aan organisaties en instanties die zich inzetten voor zelfmoordpreventie. Ik denk niet dat er een andere manier was. Of beter: ik denk niet dat het internet een andere optie had aanvaard en dan zou zijn ‘carrière’ pas echt over zijn.

Kindertjes, juicht ende giert. Uwen favoriete computerheld is wederom tot leven gewekt. De comments barsten dan ook van de wijze woorden van twaalfjarige etters. ‘Ik zei het toch. Logan is een goed mens’. Jawel. Dat staat er. Want ja, iedereen verdient een tweede kans én verse miljoenen op zijn bankrekening. #Logang

Maar bon, ik kom tot de essentie. Het haar. Op een of andere blue mondayavond daalde ik neer in een online zwart gat en keek ik filmpjes over lichaamstaalanalyses en kinderen die volgens mij illegaal surfen zijn wegens te jong. You guessed it, all LP inspired. Dus, kunnen we nu even zijn haar analyseren? Normaal gezien schreeuwt zijn haar om aandacht. ‘Kijk, wij zijn kalend, maar proberen het zo goed mogelijk te verbergen door het wild langs alle kanten te laten steken en zo de aandacht af te leiden’. Heel normaal gezien. Nu ligt het plattekes op zijn voorhoofd om aan te tonen hoe slecht hij zich wel niet voelt (hence het gebrek aan merch reclame). ‘Ik ben een ingetogen jong kind dat nog veel moet leren en ik uit mijn spijt door mijn haar niet te föhnen’. Misschien volgt er morgen wel een video over zijn transformatie aka bezoek aan een overrated kapsalon. What. A. Maverick.

Kunnen we het even hebben over het haar van Logan Paul?

The heart of it | A podcast by Estée Lalonde

Aan hen die de geboorte van deze blog hebben meegemaakt of die het ooit hebben volgehouden te blijven scrollen – de lange weg naar het einde (of beter gezegd begin) van deze blog: proficiat. Er valt wat te zeggen over mijn allereerste bericht (lees hier YouTube Vibes) waarin ik bijna eeuwig liefde verklaar aan drie vrouwen op YouTube.

1) Shay Mitchell, who? Ik haakte af halverwege seizoen 5 van Pretty Little Liars, maar hield vol tot het einde van seizoen 6. Na afloop van de allerlaatste (?) aflevering heb ik gewoon even gegoogeld wie A/A.D is. Bespaarde me een hoop tijd.

2) Amelia Liana, who? Ze faket minstens de helft van haar Instagram foto’s, wist alle ‘negatieve’ en/of kritische comments en schrijft vervolgens blogposts over haar Image Principles waarin ze rond de pot blijft draaien en vooral het woord Photoshop niet uitspreekt.

3) I FREAKING LOVE ESTEE! En dus voelt het als mijn plicht om jullie met de volgende mededeling te verblijden: ze heeft een podcast!

EstéeLalonde_Podcast_864x432

Iets meer dan 6 maanden geleden begon ik (opnieuw) podcasts te luisteren. In het meervoud deze keer. (Ik was eerder obsessed door het eerste seizoen van Serial.) Voornamelijk om mijn hoofd bezig te houden tijdens het fitnessen en om de vervelend luide ‘sportmuziek’ te vermijden, keerde ik terug naar de podcast app. Twee en een halve shows stolen mijn hart, waarover later meer.

De Pilot van Estée’s The heart of It heeft alles om jou (mij) te overtuigen volgende week weer te luisteren en de bio belooft alleen maar goeds:

“In this series, lifestyle blogger and author, Estée Lalonde explores subjects close to her heart, through the unique experiences and perspectives of her guests. This season, it’s all about women. From makeup to identity, tattoos to strength, Estée talks to fascinating individuals from all walks of life as they share their personal stories in a celebration of all things female.”

Protest is een frisse wind in het verzadigende podscastlandschap. Professioneel en vernieuwend. Zware uitspraken hier. Of ligt het aan mijn zwak voor Nasty Women? Oordeel vooral zelf. Let me know wat je denkt in de comments.


Afbeelding via Radio Wolfgang (link)

The heart of it | A podcast by Estée Lalonde

Everything you were told is wrong

Zondag.

Ik vang fruitvliegjes in mijn pas gelakte nagels. In Orlando worden onschuldige mensen de dood ingejaagd, ‘vermoedelijk omdat ze homo zijn’. Een advies: als je van kussende mannen niet vrolijk wordt, kijk dan weg. Mijn kot ondergaat een deftige opruimbeurt en ik besef dat ik echt te veel spullen heb. Supportersgeweld klinkt bijna als een eufemisme. Engelse en Russische voetballiefhebbers/hooligans worden wakker. En ik ben alweer moe. De banale onbegrijpelijkheden des levens.

Het is zo’n dag.

De schapen onder mijn bed gaan de stofzuiger in en na Where is the love van The Black Eyed Peas blijf ik op YouTube rondhangen. En altijd op die momenten wanneer je echt niets meer verwacht van deze wereld is er een klein lichtpuntje – bijna letterlijk zelfs.

Everything you were told is wrong

YouTube Vibes

Met dank aan mijn liefste vriendinnetje heb ik er een verslaving bij: YouTube. Mijn – sinds enkele maanden – “all time faves” zijn essiebutton en amelialiana. Er is iets fascinerend aan kijken naar nieuwe potjes dagcrème en pas geopende eye shadow palettes. Zelf ben ik geen make-upaddict wegens te lui (ik) en te duur (de producten die ik dan zou willen hebben). In plaats daarvan besteed ik mijn tijd liever aan het vlechten van mijn haar, het lezen van een goed boek of het checken van mijn Instagramfeed en geef ik mijn geld liever uit aan nagellak, latte macchiato’s en washi tape. De bronzen medaille gaat naar Shay aka PLL’s Emily. Wie zou er geen filmploeg willen hebben om je reisjes te filmen!?

Na het bekijken, bewonderen en herbekijken van veel video’s heb ik zelf een camera vastgepakt. Zoals verwacht dus geen make-uptutorials en -reviews maar wel een DIY (want DIY is my drug). Veel heb je niet nodig. Een tripje naar IKEA en een toffe foto volstaan. Tip: draai je partypopper open in een iets grotere ruimte dan de mijne wegens mogelijke verschrikking en hartjes tegen het plafond. Enjoy!

YouTube Vibes