Currently – week 03

Het enige dat me voorlopig echt lijkt te lukken in dit nieuwe jaar is dit: een maandags postje over waar ik me de afgelopen week mee bezighield. Veel lezen, al mijn instaxfoto’s schieten en mij vooral niet opjagen heb ik op deze blue monday allang overboord gegooid. Maar dit doet ik dus wel, currently…

listening // naar de podcast The Literary Life with Mitchell Kaplan via Spotify. Over boeken over boeken, de job van kinderboekenaankoper en literaire festivals. Als het over boeken, zinnen of zelfs maar woorden gaat, wordt het besproken door de eigenaar van Books & Books, een (ja, echt!) boekenwinkel in Miami.

wanting // Ik denk erover na om mijn (zuurverdiende) centjes – zal ik nog eens uitleggen hoe je de indicatif présent vormt voor werkwoorden op -re? – te spenderen aan een analoge camera. Met filter. En dan ook graag een vakantie in het zuiden van Italië. Dat worden schoon foto’s van citroenen, ijsjes en de zee.

reminiscing // afgelopen weekend. Het begon (slecht) met een (goed) examen. Het kon dan ook moeilijk nog meer bergafwaarts gaan dan dat. Een housewarming, optreden en winterwandeling met het kindje (lees: hondje) van mijn zus volgden. Het nagenieten is er bijna uit, morgen blijft er niet veel meer van over.

enjoying // het koude weer. Van binnen, uiteraard. En Pauline Cornelisse, altijd goed. Om mij moverende redenen denk ik nu ’s nachts heel veel na, want dat telt blijkbaar toch niet.

Currently – week 03

warm weekend

Ik ga niet klagen over het weer, maar het moet gezegd. Dit is niet normaal (of gezond). Los daarvan heel veel liefde voor dit zonnetje. Al brengt ze de clichématige hashtag indian summer met zich mee en zal de slag in het gezicht twee keer zo groot zijn op het moment dat ik mijn nieuwe schoenen – ze staan in de kast stof te vangen – dan toch moet aantrekken. Voorlopig nog even zonder jas, sjaal en handschoenen, maar wel met dit.

  • met de fiets, onderweg, en dan over zo veel mogelijk kurkdroge bladeren rijden
  • de wintersloffen – jawel – opnieuw wisselen voor de zomersloffen – ook jawel
  • de zelfgebreide jas van mijn mama dan maar binnen ipv buiten dragen
  • gratis sauna in de auto
  • ijsjes na het werk
  • cinema dates op zomeravonden (in de herfst)
  • na vijf minuten beginnen zweten in de fitness en denken dat je heel goed bezig bent

Fijne maandag!

warm weekend

een zaterdagvoormiddag aan zee

Sinds mijn grootouders hun appartement in Heist-aan-zee te koop zetten, begin deze zomer, verlang ik naar de zee. Ik leek er maar niet te geraken, maar kijk, de zomer is nog niet echt voorbij dus.. Om half zeven op zaterdagochtend vertrokken we met z’n drietjes. Papa en pa zouden een nieuw systeem voor de ambetante nieuwe douchedeuren die nooit echt gewerkt hebben, uitproberen. Ik zou een strandwandeling maken die begint in een blakende ochtendzon en eindigt met een waterig zonnetje na een regenbui. Haar nat tegen te wangen, schoenen en sokken onder het natte zand, hartje opgelucht en uitgewaaid.

Onderweg. Ik tel mijn passen en staar naar de lijnen van de wind in het zand. Het strand kleurt langzaamaan jachtluipaard. De wolken dansen met het water, de tranen van een mislukte wals. Nog voor de laatste druppel valt en de zeedijk zowat blank staat, verschijnen de eerste wandelaarsbenen opnieuw. De regen joeg hen weg, maar een koffie en een borrel later gaat het wel weer.

Er is iets aan de zee. Het viel me vroeger, toen ik er als kind zowat iedere schoolvakantie wel een paar dagen verbleef, nooit op. Vroeger was het weg van huis, mama en papa werken, wij vakantie. Nu is het weg van alles. Rustig en rusteloos, een beetje zoals ik. Drie uur later rijden we terug naar huis.

een zaterdagvoormiddag aan zee

The lifechanging magic of nietsdoen

Er was een tijd waarin ik blij was wanneer ik op maandagochtend wakker werd. Eindelijk. Dat verdomde, drukke weekend lag weer achter me, een nieuwe, frisse week om naar uit te kijken en op adem te komen. Hollen was ook maar voor zo lang goed. Nu ben ik blij van contentement als het weer weekend is. De zon piept op zondagochtend door de spleetjes van het rolluik. Zucht – ook van geluk. Vandaag ga ik lekker niksen. Op alle mogelijke manieren hangen: rond, bank, uit.

Het vakantiegevoel overvalt je niet. Dat maak je zelf. Dus ga ik op zoek naar een beetje niks, de hele week lang. Tien minuten zondag, zes dagen op rij. Moet kunnen, toch?

View this post on Instagram

Sunday plans: doing absolutely nothing.

A post shared by Lenny (@lennyletter) on

The lifechanging magic of nietsdoen

Gelukkig is het vrijdag

Ik had nooit kunnen voorzien dat Zita vandaag mijn gedachten las. Vrijdag vieren op z’n Vlaams (Nederlands?) kan nu dus ook als je enkel de Engelstalige variant kent. Lang leve Google Translate. Lang leve het weekend, Instagram, slapen, online yoga, het concept ‘frituur’ en het gras aan de overkant.

Geniet! Maar met mate want we zouden onze weekendwerkende medemens niet jaloers willen maken. (Iets met tenen.)

Gelukkig is het vrijdag