Currently – week 03

Het enige dat me voorlopig echt lijkt te lukken in dit nieuwe jaar is dit: een maandags postje over waar ik me de afgelopen week mee bezighield. Veel lezen, al mijn instaxfoto’s schieten en mij vooral niet opjagen heb ik op deze blue monday allang overboord gegooid. Maar dit doet ik dus wel, currently…

listening // naar de podcast The Literary Life with Mitchell Kaplan via Spotify. Over boeken over boeken, de job van kinderboekenaankoper en literaire festivals. Als het over boeken, zinnen of zelfs maar woorden gaat, wordt het besproken door de eigenaar van Books & Books, een (ja, echt!) boekenwinkel in Miami.

wanting // Ik denk erover na om mijn (zuurverdiende) centjes – zal ik nog eens uitleggen hoe je de indicatif présent vormt voor werkwoorden op -re? – te spenderen aan een analoge camera. Met filter. En dan ook graag een vakantie in het zuiden van Italië. Dat worden schoon foto’s van citroenen, ijsjes en de zee.

reminiscing // afgelopen weekend. Het begon (slecht) met een (goed) examen. Het kon dan ook moeilijk nog meer bergafwaarts gaan dan dat. Een housewarming, optreden en winterwandeling met het kindje (lees: hondje) van mijn zus volgden. Het nagenieten is er bijna uit, morgen blijft er niet veel meer van over.

enjoying // het koude weer. Van binnen, uiteraard. En Pauline Cornelisse, altijd goed. Om mij moverende redenen denk ik nu ’s nachts heel veel na, want dat telt blijkbaar toch niet.

Advertenties
Currently – week 03

warm weekend

Ik ga niet klagen over het weer, maar het moet gezegd. Dit is niet normaal (of gezond). Los daarvan heel veel liefde voor dit zonnetje. Al brengt ze de clichématige hashtag indian summer met zich mee en zal de slag in het gezicht twee keer zo groot zijn op het moment dat ik mijn nieuwe schoenen – ze staan in de kast stof te vangen – dan toch moet aantrekken. Voorlopig nog even zonder jas, sjaal en handschoenen, maar wel met dit.

  • met de fiets, onderweg, en dan over zo veel mogelijk kurkdroge bladeren rijden
  • de wintersloffen – jawel – opnieuw wisselen voor de zomersloffen – ook jawel
  • de zelfgebreide jas van mijn mama dan maar binnen ipv buiten dragen
  • gratis sauna in de auto
  • ijsjes na het werk
  • cinema dates op zomeravonden (in de herfst)
  • na vijf minuten beginnen zweten in de fitness en denken dat je heel goed bezig bent

Fijne maandag!

warm weekend

een zaterdagvoormiddag aan zee

Sinds mijn grootouders hun appartement in Heist-aan-zee te koop zetten, begin deze zomer, verlang ik naar de zee. Ik leek er maar niet te geraken, maar kijk, de zomer is nog niet echt voorbij dus.. Om half zeven op zaterdagochtend vertrokken we met z’n drietjes. Papa en pa zouden een nieuw systeem voor de ambetante nieuwe douchedeuren die nooit echt gewerkt hebben, uitproberen. Ik zou een strandwandeling maken die begint in een blakende ochtendzon en eindigt met een waterig zonnetje na een regenbui. Haar nat tegen te wangen, schoenen en sokken onder het natte zand, hartje opgelucht en uitgewaaid.

Onderweg. Ik tel mijn passen en staar naar de lijnen van de wind in het zand. Het strand kleurt langzaamaan jachtluipaard. De wolken dansen met het water, de tranen van een mislukte wals. Nog voor de laatste druppel valt en de zeedijk zowat blank staat, verschijnen de eerste wandelaarsbenen opnieuw. De regen joeg hen weg, maar een koffie en een borrel later gaat het wel weer.

Er is iets aan de zee. Het viel me vroeger, toen ik er als kind zowat iedere schoolvakantie wel een paar dagen verbleef, nooit op. Vroeger was het weg van huis, mama en papa werken, wij vakantie. Nu is het weg van alles. Rustig en rusteloos, een beetje zoals ik. Drie uur later rijden we terug naar huis.

een zaterdagvoormiddag aan zee

The lifechanging magic of nietsdoen

Er was een tijd waarin ik blij was wanneer ik op maandagochtend wakker werd. Eindelijk. Dat verdomde, drukke weekend lag weer achter me, een nieuwe, frisse week om naar uit te kijken en op adem te komen. Hollen was ook maar voor zo lang goed. Nu ben ik blij van contentement als het weer weekend is. De zon piept op zondagochtend door de spleetjes van het rolluik. Zucht – ook van geluk. Vandaag ga ik lekker niksen. Op alle mogelijke manieren hangen: rond, bank, uit.

Het vakantiegevoel overvalt je niet. Dat maak je zelf. Dus ga ik op zoek naar een beetje niks, de hele week lang. Tien minuten zondag, zes dagen op rij. Moet kunnen, toch?

View this post on Instagram

Sunday plans: doing absolutely nothing.

A post shared by Lenny (@lennyletter) on

The lifechanging magic of nietsdoen

Gelukkig is het vrijdag

Ik had nooit kunnen voorzien dat Zita vandaag mijn gedachten las. Vrijdag vieren op z’n Vlaams (Nederlands?) kan nu dus ook als je enkel de Engelstalige variant kent. Lang leve Google Translate. Lang leve het weekend, Instagram, slapen, online yoga, het concept ‘frituur’ en het gras aan de overkant.

Geniet! Maar met mate want we zouden onze weekendwerkende medemens niet jaloers willen maken. (Iets met tenen.)

Gelukkig is het vrijdag

Doen alsof

Het gebeurt niet vaak dat ik effectief doe waar ik al dagen, weken, maanden over nadenk, maar op zonnige vrijdagvoormiddagen als deze komt het wel eens voor. Vanmorgen voelde goed. Zo goed dat ik mijn potjes Ecoline nog eens uit de kast en een paar nooit gebruikte penselen van zolder haalde. Die zon toch.

Ik zit nog met een enveloppe nieuwjaarsgeld. Dat overkomt me ieder jaar. Ik houd het apart zodat ik er iets leuks mee kan kopen en het niet zomaar opgaat aan broodjes van bij de bakker en boekreservaties in de bibliotheek. Op een bepaald punt vergeet ik zelfs dat het daar ligt en half juli steek ik de briefjes gewoon in mijn portemonnee omdat ik anders eerst langs te bank moet. Wat ik wil van dan nieuwjaarsgeld, doe ik nooit: mezelf echt eens iets cadeau doen. Geen kleren, dure shampoos of een fitnessabonnement dat ik al heb, maar potjes verf en Copic Ciao markers om naar te staren.

Mijn punt: ik wil mijn verf/hobbycollectie uitbreiden met meer – in het geval van ‘hobbygerlateerd’ is meer altijd beter! – maar ik schilder of teken eigenlijk nooit. Omdat ik er geen tijd voor maak. Omdat ik op donkere maandagavonden liever in de zetel lig. Omdat ik liever naar filmpjes over waterverftechnieken kijk dan het zelf eens te proberen. Met andere woorden: ik droom zonder zelf de eerste stap te zetten. Vandaag deed ik gewoon even alsof. (Merk op hoe ik niet mijn heel kunstwerk toon in de foto, maar mooi het mislukte kantje wegcropte. Ik weet wel waar ik mee bezig ben.)

De potjes Ecoline stammen trouwens uit de middelbareschooltijd van mijn nonkeltje. Ze stonden jaren stof te vangen in de kelder tot Ma op een dag de potjes boven haalde en ze goed voor het stort verklaarde. (mijn reactie) Zijt gij gek? Dat is dure verf hoor! Nu staan ze hier al jaren in de kast. Maar wanneer de zon voor het eerst echt schijnt, mogen ze naar buiten.

Happy weekend!


Go follow me on Instagram!

Doen alsof

Weekendvibes op maandagochtend

Voor wie vanavond nog wat tijd heeft of liever op een vroege maandagochtend nageniet van het weekend, ziehier mijn aanraders om het weekend nog even bij jou te houden.

  • prachtige Love Stories with Dolly Alderton of beter gezegd (de eerste aflevering) met Vanessa Kirby, die de jonge Princess Margaret speelt in The Crown. Dolly is mijn favoriete podcaststem, samen met Pandora Sykes, en naar aanleiding van haar nieuwste boek brengt ze een reeks onverwachtse liefdesverhalen. Zestig minuten genieten. Zo gaat die maandagvoormiddag wel voorbij.
  • waarom ik best wel honderd jaar zou willen worden als inwoner van Barbados.
  • episode 2 van het wondermooie Conception van the New York Times. Na een aflevering over een mama met depressie opnieuw een hartverscheurend verhaal van een alleenstaande mama die haar kindje haar kindje laat zijn.
  • Uma Thurman is boos.
  • Hoog op de verlanglijst: deze handtas van Essentiel. Een aankoop die ik volledig kan verantwoorden op basis van dit artikel van Weekend Knack. Want we zijn nooit te oud om te spelen, te kleuren en te schommelen.
  • Toegevoegd aan het lijstje van Oscarnominaties die ik al gezien heb voor de eigenlijke uitreiking: the shape of water. Hoog Amélie Poulain-gehalte vond ik. Liefde van het zuiverste water volgens Humo en tijdloos sprookje, aldus The Telegraph.

Tot morgen.

Weekendvibes op maandagochtend