Dag 3

Zo. Geef het maar toe. De gedachte dat ik vandaag mijn goede voornemen al had opgegeven crossed your mind. Misschien ben ik dan toch niet helemaal meer dezelfde. Deze ik is namelijk koppig(er). Mijn andere ik zou de twee berichten van dit jaar gewoon verwijderen, onder een steen kruipen, over zeven weken een blogpost schrijven over een random onderwerp en vooral kei hard doen alsof het allemaal niet gebeurd was, dit ‘elke dag schrijven’-gedoe.

Ik zal het dan ook maar toegeven. Het valt me zwaar, maar nooit meer diĆ«ten en you only live twice zijn niet zo mijn ding. Ik zet dus moedig door. Voor dag 1, dag 2 en Kerstmis had ik natuurlijk al een idee. Dag 3, ho maar. Zo’n vaart zal het wel niet lopen. Welke gek verzint ook zoiets? En dan is er de scheurkalender die min of meer zegt: ge wilt vanalles, maar begint er gewoon niet aan. Full circle moment en al.

En dan nu in de spontaanste rubriek ter wereld: vandaag op het internet.

  • Een Vice-reportage over het suicide forest in Japan
  • De reden waarom zoiets in mijn tijdlijn verschijnt vandaag.
  • En dan nog dit voor het gevalletje who the f is this?

Tot morgen?

Dag 3