Ctrl Alt Del

Ik heb er even (weinig) over nagedacht om de posts van dit jaar waar ik eigenlijk niet zo tevreden van ben (veel) te verwijderen. Dat zou uiteraard teniet doen aan mijn doel van gekleurde agendavakjes, dus wacht ik nog maar even. Een bedenktijd van negentig dagen is hier wel op zijn plaats. Also.

Meteen ook even erbij vermelden: deze post zou als een van de eersten in de prullenbak verdwijnen, maar ja. You are what you (zelf in te vullen).

Advertenties
Ctrl Alt Del

#goals

Check hier even Reni Eddo-Lodge. In 2014 schreef ze een blogpost. Daar maakte ze later een boek van met essays over hetzelfde onderwerp. (Dat boek zit ongetwijfeld in mijn volgende Amazon-order.) Nu lees je datzelfde bericht op een – hoe symbolisch – billboard.

Nog vier jaar te gaan. (Neem me alsjeblieft niet te serieus.)

#goals

Twitterpoëzie

Jongens, echt waar. Twitter zit vol verrassingen. Het ene moment denk je dat ‘Joël toch’ het einde van de dag niet haalt en het andere moment word je overrompeld door de schoonste woorden van (voor mij) onbekende dichters. Alles is altijd een beetje zoals het leven. Te kort. Voor woorden.

PS: bij het lezen van dit gedicht liet ik spontaan bij embroiderydromen varen. Ik denk dat ik dat te duur notitieboek dan toch maar voor mijn dichtersbestaan ga gebruiken. Woorden welkom.

Twitterpoëzie

My new fave tweet

Een aantal weken (?) geleden kwam ik hier aanzetten met een pracht van een tweet. Vandaag vond ik er eentje die alles overtrof. Er zouden eigenlijk (nog) meer mensen op twitter moeten. Heerlijk wordt dat.

Of zullen we met z’n allen wat liggen zuchten om de uitspraken en beslissingen van onze werelddebielen? Samen zuchten werkt altijd beter. Drie, twee, een.

My new fave tweet