Het einde van een zomer

Het seizoen gaat sluiten, de terrasjes gaan dicht en een reis naar de zon kost ietsje minder. Opeens is september toch weer een nieuw begin, een frisse start en lege schriftjes. Maar meteen ook het einde van een onverwachtse zomer uit mijn dromen: twee landen werden van mijn onbestaande emmerlijst geschrapt. (Bungeejumpen laat ik voor een andere keer. Ik ben van plan nog jaren te leven.)

Of ik over drie weken mee op de vlieger wil stappen naar Nepal? Deze vraag kreeg ik op 5 juli, nadat ik letterlijk iedereen (die er naar vroeg) had verteld dat ik de zomer thuis zou doorbrengen, al zolder opruimend en vooral zonder plan. Lang moest ik er niet over nadenken. En nu ze me toch een vinger hadden gegeven, nam ik maar ineens de hele hand. Plus tien dagen India. Zo werden mijn lamme, gevaccineerde armen toch ook de moeite waard.

Waar zal ik beginnen?

Of nee, hoe zal ik opnieuw beginnen?

Advertenties
Het einde van een zomer

Over thuiskomen

Vorige week zat ik met mijn gat in Stockholm. Een andere stad, een verse ontdekking bij een glaasje sinaasappelsap. Bergop en bergaf – letterlijk – wandelde ik over nieuwe wegen. Op het moment zelf dacht ik niet na. Ik telde Zweedse kronen, at pannenkoeken als ontbijt, voelde mijn kuiten als nooit tevoren en genoot van in- en uitzichten.

Het moet wel gezegd dat mijn reisgezel en ik onszelf een beetje gekloot hadden door met Ryanair te vliegen op Skavsta, een minuscule luchthaven op maar liefst 100 kilometer van de hoofdstad. Hadden wij even chance dat ze onze heenvlucht en niet onze terugvlucht met een halve dag vervroegden. (Overal even het positieve in zoeken, jongens!) Dubbelchance hadden we met het weer (zonnetje), onze Airbnb-host (lief vrouwtje) en het beste ontbijtzaakje op nog geen vijftig meter van onze deur (Greasy Spoon, when in Stockholm).

Daar werden we geserveerd door een man in een kleed. Mijn mama zou het een overgooier noemen, dat kleed. Hij leek redelijk serieus wat zijn kledingkeuze betreft. We zijn tot drie keer toe teruggegaan om te het te checken (maar eigenlijk voor het ontbijt). We vonden het eerst grappig. Even achterom kijken. Ja, een kleed, van jeans nog wel. Al snel (ongeveer één ontbijt lang) waren we eraan gewend geraakt. Wat maakte het eigenlijk uit?

Thuiskomen doet me altijd even nadenken.

jannes-glas-55299-unsplash

Photo by Jannes Glas on Unsplash.

Over thuiskomen