Book review: The Other Americans – Laila Lalami

Een Marokkaanse immigrant wordt doorgereden op een slechtverlicht kruispunt niet ver van zijn restaurant The Pantry. Vluchtmisdrijf. Zijn jongste dochter Nora, een muzikant die haar leven niet helemaal op orde heeft, komt terug naar huis, een klein en zanderig stadje in California. Haar moeder Maryam en zus-die-tandarts-is Salma rouwen om ter hardst terwijl Nora op haar manier omgaat met het verlies van haar vader en de grote som geld die hij achterliet. Over een tragisch ongeluk, verborgen discriminatie en liefde buiten de lijntjes in tijden van leed.

34851317. sy475 43176475. sy475

The Other Americans is geschreven vanuit alle mogelijke standpunten die bij dit verhaal komen kijken en gaat zijn eigen verhaallijn fijn te buiten door de ogen van de verschillende personages. Ook de thema’s rijken ver, zonder het gevoel te geven te veel te worden. Rouw, liefde en familie voelen als verwacht, maar de (Amerikaanse) oorlog in Irak, verslavingen van alle soorten en verlangen naar wat ooit was, vullen de leegtes die het verhaal anders zou missen.

Na één boek is Laila Lalami een schrijfster naar mijn hart. Omdat ze in leesbare hoofdstukken schrijft. Omdat ze mij nieuwe kanten van een verhaal laat zien, door ogen die ik nog niet zag. Alle leed is vaak privé, maar zo begrijpelijk. Omdat ze duidelijk geen onderwerp uit de weg gaat, gezien de vele thema’s die ze aankaart, en toch haar lezers niet laat verdrinken in een zee – of beter woestijn – aan details. Details die we door haar heldere schrijfstijl gewoon zelf kunnen invullen. Het boek lijkt nu misschien van een zwaar kaliber, maar ongeacht het ondraagbare verdriet las dit verhaal voor mij als een zachte droom. Met opklaringen. En vijf schitterende sterren.

Advertenties
Book review: The Other Americans – Laila Lalami

Currently: Week 33

Na een boekenupdate volgt dan hier de levensupdate. Er is niet zo veel veranderd. Ik lees, wacht en heb lief. Zoals iedere week.

reading / De kunst van het verleiden op Instagram by Loes Reijmer voor De Volkskrant. Ik weet niet waar ik al die tijd gezeten heb en aan wat ik mijn kostbare uren van online lezen dan wel heb besteed, want god oh god. De opinie-achtige stukken van deV zijn ofwel hilarisch herkenbaar ofwel hilarisch absurd (zoals deze: Quinoa-chips met rozemarijnsmaak van de Hema of voor de jaloerse ‘al mijn vakantiedagen zijn al op’ Het is hier NIET fantastisch). Net zoals deze van Reijmer over een vakantieparkje, niet eens zo ver van waar ik woon edoch totaal onbekend, en over hoe ze zich heeft laten misleiden door de mooie, ruimtelijke foto’s van het kleine en naar verluidt onpraktische cabin life.

loving / mijn geheel eigen, ambachtelijke en dus zelfgemaakte handgedraaide potjes! Wat een woorden voor deze trots – dat ik het kleurengevecht met mezelf niet ben aangegaan en gewoon dacht van oh, dit potje glazuur heb ik al even niet meer gebruikt. Het resultaat van niet te veel nadenken kan toch zo bevrijdend zijn.

enjoying / de ietwat drukkere weekends – zo van die waar je stiekem soms van droomt, maar als ze daar zijn ook overweldigend vindt. Met trouwfeestjes, verrassingen en borrels. Deze zomer is mooi.

eating / al de “mislukte” maar eigenlijk heel lekkere macarons van mijn zuster (check Instagram @kaat.bakt).

waiting for / Julian. Een boek van kunstenares Fleur Pierets. De twee vrouwen (ja, Julian en Fleur) wilden in alle 22 landen waar vrouwen met elkaar mogen trouwen, trouwen. Ik weet niet zeker of ze dit plan volledig hebben kunnen uitvoeren, want Julian werd zwaar ziek en overleed een paar maanden na de diagnose. Lijkt mij een kippenvelboek dat iedere eurocent waard is. Ook al heel mooi: de aankondiging op de Instagram van uitgever Das Mag.

Q: wat doe jij – op dit moment?

Currently: Week 33

Goodreads Reading Challenge 2019 / Update III

Ik lees. Veel. Heel veel. Al zeg ik het zelf. Update één en twee van dit jaar kregen jullie al. Dit is nummer drie met meer van hetzelfde. Ah ja, boeken, hè!

The Friend – Sigrid Nunez

Ik geef het toe. Ik kocht deze van Sigrid Nunez op basis van de cover. Gelukkig zat het met mijn buikgevoel helemaal goed. The Friend is een prachtig stukje literatuur dat niet voor niets een hoop awards in de wacht sleepte. Een vrouw blijft na de dood van een goede vriend achter met zijn hond. Een gigantische hond, die ze eigenlijk niet in haar appartement mag houden en ze blijkt ook niet eens zo’n grote dierenvriend. Tot ze niet anders kan. Over de meeste bizarre en tegelijkertijd doodnormale wendingen van het leven.

40164365

Normal People – Sally Rooney

Once you go Sally Rooney, you never go back. Zo lijkt het wel. Sally heeft mijn hart en ik overweeg om fysieke exemplaren van haar werk te kopen zodat ik notities in de kantlijn kan maken over haar schrijfstijl, de manier waarop haar personages nadenken en de uitvoering van de dialoog. Het boek is – net zoals haar eerste werk – een ode aan Dublin, vriendschap en de omwegen van het leven. Geen spannende thriller met op iedere pagina een nieuwe actie, maar wel gedachtengangen om jaren in te verdwalen.

The Wife – Meg Wolitzer

Een vrouw loopt haar hele leven lang in de schaduw van haar man, een gevierd schrijver. Op het moment dat ze beslist niet langer ‘de vrouw van’ te willen zijn, kiest het leven ook een ander pad voor haar. Lekker meta over schrijverschap – dat kan ik altijd appreciëren – en een schrijvers favo onderwerp – het huwelijk tussen aanhalingstekens – wordt op de rooster gelegd.

Everything I Never Told You – Celeste Ng

Het levenloze lichaam van Lydia, een tiener uit Ohio, wordt opgevist uit een meer in de buurt van haar huis. Het gezin – mama, papa, broer en zus – blijven achter met een hoop vragen. Een bodemloze put, zo blijkt. Lydia zou zoiets nooit doen. Een Amerikaanse – Chinese familiegeschiedenis, inclusief geheimen, knappe buurjongenvibes en een pijnlijk besef.

The New Me – Halle Butler

Zo’n boek dat je op een dag uit hebt. The New Me vertelt het verhaal van de 30-jarige Millie, die maar geen uitdagende job vindt, geen vrienden heeft en eigenlijk ook geen leven. Ze hoopt op een ander leven wanneer ze een job aangeboden krijgt, maar ook dat blijkt al snel een illusie. Lekker cynisch en (terecht?) een beetje hard voor onze huidige consumptiemaatschappij.

36342706. sy475

How To Do Nothing – Jenny Odell

Redelijke droge, filosofische en wetenschappelijke non-fictie over het niets doen – the Dutch lifestyle concept ‘niksen’ als we Time mogen geloven. De mooie cover doet uitschijnen dat dit een light read is. Niets is minder waar. Niets doen blijkt trouwens ook heel moeilijk en bijna onmogelijk. Want je doet toch altijd iets? Om door te bijten, maar zeker een aanrader voor de filosoof onder ons.

Lampje – Annet Schaap

Lampje is het verhaal van een klein meisje dat lucifers moet gaan halen voor haar vader. Het stormt namelijk en ze hebben het licht van de vuurtoren nog niet aangestoken. Ze haalt het niet en de volgende ochtend licht een schip stukgeslagen op de rotsen. Lampje wordt bij haar vader weggehaald en ondergebracht in een donker huis, waar naar verluid een gruwelijk monster woont. Eigenlijk voor kinderen, maar o zo leuk.

The Farm – Joanne Ramos

The Farm is een fascinerend boek over draagmoederschap. De jonge Jane wordt door haar tante overtuigd om snel veel geld te verdienen door draagmoeder te worden in ‘the farm’. Jane, een Filipijnse-Amerikaanse, laat haar dochtertje achter voor gezonde maaltijden, personal trainers en een obsessieve opvolging van haar zwangerschap in een tehuis waar iedere beweging gemonitord wordt. Uiteraard speelt haar achtergrond en die van de andere draagmoeders een grote rol in dit verhaal.

Stay Up with Hugo Best – Erin Somers

Ik las Stay Up with Hugo Best tijdens onze vakantie in Portugal en het is echt wel een beach read. Hugo Best is een latenightshow-presentator die niet langer zijn eigen latenight uurtje heeft. Het boek begint dan ook met zijn afscheid. Na dat afscheid nodigt hij de voor hem redelijk onbekende writer’s assistant uit voor een weekendje bij zijn thuis. June hoopt op vanalles en nog wat, maar krijgt wat ze nooit had kunnen denken. Redelijk cynisch en met veel kronkels loopt het weekend en ook andere dingen op z’n einde.

40539024

City of Girls – Elizabeth Gilbert

Elizabeth Gilbert waagt zich na haar grote successen – Big Magic & Eat, Pray, Love – aan een nieuw verhaal. Ik kan alvast verklappen dat het niet teleurstelt. De jonge Vivian verhuist naar New York en trekt in bij haar tante en woont voortaan in The Lily Playhouse, een theater. Ze leert er de meeste extravagante types kennen en wordt er zelf eentje. Het hele boek is een lange brief aan Angela, de dochter van een man, die wil weten wat er zich precies heeft afgespeeld tussen haar vader en Vivian.

Becoming – Michelle Obama

Oh, Michelle Obama. Wat een boek, wat een werk. Becoming is nu mijn favoriete memoir ever. Mrs. Obama vertelt in haar sappige, eigen stijl hoe ze als kind opgroeide in Chicago, hoe haar vader en moeder haar en haar broer altijd alles gegeven hebben wat ze hadden, hoe ze Barack leerde kennen, hoe ze zocht naar zichzelf als jonge, werkende vrouw, hoe ze van het Witte Huis hun thuis maakten. Als je wel eens speeches zag van Michelle dan hoor je haar gewoon dit boek voorlezen. Gigantisch dik, maar echt de moeite!

Afbeeldingen via Goodreads.

Goodreads Reading Challenge 2019 / Update III

Currently: July

Hoera! Hoezee! Ja, ik leef nog. Het leek er even op dat ik een stille dood aan het sterven was. De stilte was dan ook killing me softly. Een vicieuze cirkel. Maar dus: gedaan met winterslapen en ideeën hamsteren. Weg met uitstelgedrag – zo 2015 – en mezelf blaasjes wijsmaken. Schrijven nondedju. En andere dingen die me de laatste tijd bezighouden. Currently

reading

A Little Life van Hanya Yanagihara. Ik zat al een tijdje na te denken over de link tussen de cover en de inhoud van het boek. Ik ben nog niet eens halverwege, maar ik voel de bui al hangen. Ik zal vermoedelijk tranen met tuiten janken tegen het einde. Vier (jonge) mannen, een bijzondere vriendschap en een traumatisch verleden. Pijnlijk echt en net daarom zo mooi.

Lena Dunham on Love Island: ‘I’m asking the same question they do – can you love after hurt?’ Het artikel verscheen afgelopen zaterdag in/op The Guardian. Dunham leg in haar onnavolgbare stijl uit waarom ze op zonnige zomeravonden toch naar Love Island kijkt, hoe haar hart in duizend stukken brak en de relatie tussen die twee. Hoe aandacht je beeld kan beïnvloeden. En dus zit ook dit erin: “Every morning I see fields and fields and fields, so green that I don’t have the language for them; it’s like the part of my brain that processes nature was eaten by the smell of the subway.” Lezen!

How Different Is Your Interior Style From Your Fashion Sense? (And Tips to Find Yours) by Leandra Medine/ManrepellerHet is bijna zover. Le me (en le boyfriend) zoeken een appartement en dus ook stoelen, tafels, tv-meubels, kaders, klokken, tapijten en kookpotten. Liefst allemaal een beetje bij mekaar passend, zonder dat we constant het gevoel hebben in een catalogus te leven. Lijkt o zo gemakkelijk, maar is het niet (voor ons). Dus lees ik. Dat is altijd een goed idee.

watching

Big Little Lies! De finale! Zonder dat ik het doorhad! Ik dacht al bij mezelf van amai. Goede aflevering. Wat zal er volgende week gebeuren? Niets want het bleek de laatste aflevering van seizoen 2, dat me verbaasde en nog meer van de soundtracklijst op Spotify liet houden. Als je nog niet overtuigd was door Reese Witherspoon en Nicole Kidman hebben ze nu ook – voor de liefhebbers – Meryl Streep, de boze schoonmoeder. Kleine leugens maken een grote. Benieuwd of er een vervolg komt.

loving

Onze reis naar en door Portugal. M en ik trainden onze kuiten in Lissabon, huurden een auto en rijden de west- en zuidkust af, richting Faro. Een heerlijke reis, à l’aise, met veel verse vis op ons bord en mijn eerste ervaring met een huurwagen, wat trouwens prima verlopen is. Ook al kregen we een Toyota Yaris (bezine) in plaats van de Seat Ibaza (diesel) die we gekozen hadden. De bloemen zijn er uitbundig, de zee is er blauw zoals in de boekskes en de pasteitjes gaan er letterlijk als zoete broodjes over de toog. Bovendien hoef je maar één woordje Portugees te kennen om de mensen blij te maken. Obrigado.

waiting for

Het septembernummer van Vogue, met als gasthoofdredacteur niemand minder dan Her Royal Highness the Duchess of Sussex (lees: Meghan Markle). De laatste weken draait mijn instagramobsessie rond de Britse en andere royals dus ik ben zeer benieuwd wat ze ervan gemaakt heeft. Het boekje draagt de veelbelovende titel Forces for Change. Het nummer bevat ook een interview Michelle Obama – post First Lady, maar vooral post Becoming, haar memoir én het eerste non-fictie boek dat me echt ontroerde. Vooral de passages over haar vader deden mijn ogen aanvoelen alsof ik ajuinen sneed. Aftellen dus naar vrijdag. Dan is het ineens ook weekend.

Q: What have you been up to?

 

Currently: July

Goodreads Reading Challenge 2019 / Update II

Ook dit jaar doe ik een poging 50 boeken te lezen – ja, voor de leuk. Na een eerste overzicht eind februari is hier de lang verwachte tweede update. Ik las met mijn leerlingen, van leerlingen, doodnormale fictie en voor kinderen. Conclusie: ik ben weer werelden rijker. De teller staat op 19 boeken, dus ik zit mooi op schema. In deze post alvast 7 van die boeken, de rest volgt snel.

Oscar et la dame rose – Eric-Emmanuel Schmitt

Een Franstalige klassiekers voor de intelligente humaniora-student is deze van Schmitt. Ietwat filosofisch en zeker niet door iedereen gesmaakt, doet een zieke Oscar zijn relaas vanuit zijn zieken(huis)bed. Op een paar dagen tijd wordt hij honderd jaar oud, dankzij een handig trucje van Mami Rose, een oudere dame die hem dagelijks gezelschap houdt, want zijn ouders komen zelden langs – ze weten niet hoe ze moeten omgaan met dit verdriet. De kinderlijke reacties (van Oscar) en ludieke anekdotes (van Mami Rose) konden mij enigszins bekoren, maar echt hoog staat het boekje niet in mijn favorietenlijstje.

Wij zijn het klimaat – Kyra Gantois & Anuna de Wevers

Het hete is – naar mijn bescheiden mening – een beetje van het topic en de verkiezingsuitslag viel allicht tegen voor Anuna & co, naar de boekjes gaan wel als zoete broodjes over de toonbank. Ik stond vroeg aan de kassa voor deze ‘brief’ en was een beetje verrast voor de klare taal (bedankt Jeroen Olyslaegers). Hoe je het ook draait of keert. Deze jeugd is ieders toekomst en het klimaat is ieders probleem.

The Mars Room

The Mars Room – Rachel Kushner

Na het lezen van An American Marriage broeide er in mij een fascinatie voor (leven in) gevangenissen. Dus hoog op mijn leeslijst stond dit verhaal over Romy Hall, een gedetineerde vrouw met een nogal donker verleden. Ze kreeg twee keer levenslangs – zelfs met maar één leven. Helaas vs gelukkig: Het was een strijd om The Mars Room uit te lezen, maar het einde stelde niet teleur.

Circe – Madeline Miller

Wat. Een. Boek. Circe is het verhaal van de Griekse held der Trojaanse Oorlog en alom geroemde zwerftocht huiswaarts vanuit de ogen van… een vrouw (plottwist!). Circe werd lang geleden naar het eiland Aiaia verbannen wegens hekserij – zoiets kan natuurlijk niet door de beugel volgens vader en zonnegod Helios. Ze heeft er leeuwen en kruiden te onderhouden en volgens mij een heel erg bohemian interieur – zo eentje uit de boekjes – en na de komst van Odysseus ook een zoon. Die laatste wil zijn vader gaan opzoeken, maar dat loopt niet zo goed af. Absolute aanrader, ook als je geen (grote) liefhebber van Griekse mythes bent.

Brave New World – Aldous Huxley

Op de kop getik voor 25 eurocent tijdens een uitverkoop in de bibliotheek, plakten de eerste pagina’s dan ook een beetje aaneen door het vele lijmen van de rug. Dat nam ik er voor die prijs wel even bij. In het vijfde middelbaar moest ik een stukje lezen van deze English classic, maar toen begreep ik er natuurlijk geen snars van. Voor de fans van the Handmaid’s Tale: ietsje braver, sterieler en wetenschappelijker, maar daarom niet minder dystopisch.

The Great Gatsby – F. Scott Fitzgerald

Omdat ik twee keer in dezelfde vlucht naar de film keek omdat ik zo ondersteboven ben van dit verhaal, vond ik het nu wel tijd dat ik ook eens het boek zou lezen. Dat stond bovendien al jaren in mijn boekenrekje want ik kocht ooit de krantversie op een rommelmarkt, maar kwam nooit aan lezen toe. Het boek doet dromen, maar ik denk dat ik al te verliefd was op de scène uit de film waarin Gatsby de woonkamer vol bloemen laat proppen voor Daisy en hun eerste ontmoeting in jaren. De sfeer, de gevoelens, de lichaamstaal. Alles klopt.

Gerelateerde afbeelding

The Tattooist of Auschwitz – Heather Morris

Het was lang geleden dat er nog eens tranen in mijn ogen stonden tijdens het lezen. Wat beter dan een goed oorlogsverhaal om daar nog eens verandering in te brengen. De jonge Lale wordt in Auschwitz-Birkenau al snel gepromoveerd tot Tätowierer. Daardoor voorziet hij alle gevangenen van een nummer op de onderarm. Ook Gita, wiens nummer hij maar niet kan vergeten. Hij zoekt haar op en probeert onderweg het leed van zo veel mogelijk mensen te verzachten. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal en getuigenissen vanuit het concentratiekamp tijdens de Tweede Wereldoorlog. Door merg en been.


Met de zomer voor de deur ben ik op zoek naar frisse covers, nieuwe concepten en vooral schone woorden om te lezen in de schaduw van een bloedhete zomerzon. Aanraders altijd welkom in de comments.

Goodreads Reading Challenge 2019 / Update II

Goodreads reading Challenge 2019 / Update I

Ik herinner me een zomer, zo’n vijf jaar geleden, waarin ik mezelf verbaasde door elf boeken te lezen. Niemand had me ooit zoiets voorgedaan. Zo voelde het in ieder geval. Buitengewoon, eclatant, heroïsch (bijna). Ik moet er waarschijnlijk even bij vermelden dat ik voordien nooit echt een lezer was. Leesniveaus waren niets voor mij, maar in mijn prille pubertijd ging ik toch van jongens boeken houden.

Vorig jaar spoelde er een stortvloed aan woorden over me heen. Ik las 50(!) boeken. Bijvoeglijke naamwoorden kunnen de sensatie niet beschrijven, zijn ontoereikend voor het gevoel dat een simpel boek me nu geeft. Alsof het iets goed te maken heeft en de eerste lezensjaren wil inhalen. Om vast te houden aan de zekerheden van dit leven ben ik ook dit jaar op 1 januari de uitdaging aangegaan. Een eerste overzichtje van de eerste zes boeken die ik las.

An American Marriage – Tayari Jones

Ten onrechte veroordeeld raakt Roy niet alleen zijn vrijheid maar ook zijn vrouw Celestial kwijt. Ondanks het feit dat C. weet dat hij onschuldig is en dus niemand verkracht heeft, moet ze vechten tegen de eenzaamheid, de barre tijden en zwart onrecht. Door de briefwisseling tussen de twee (wat trage communicatie met een mens kan doen) en het perspectief van een buitenstaander maakt Jones duidelijk hoe belangrijk het is om door te gaan met (het) leven. Wat er ook gebeurt.

Conversations with Friends – Sally Rooney

Dit is het boek dat ik zelf had willen schrijven. Al kan ik het Sally moeilijk kwalijk nemen dat ze het in mijn plaats deed. Want dat duurt nogal, dat eerste boek van mij (hèhè). Frances en Bobbi leven het leven dat ik nooit meer zal leiden/lijden en zeggen de woorden die ik alleen maar kan bedenken als ik ’s avonds in bed lig, de dag al lang om is en er niemand meer luistert. Schrijvers proberen al eeuwen het concept vriendschap te beschrijven, maar Sally (ja, ze voelt ondertussen als een hartsvriendin) kan dit onomwonden, zonder de scherpe kantjes zacht te maken.

32187419

The Handmaid’s Tale – Margaret Atwood

Oh, June! In een wereld waarin de meeste vrouwen (én mannen!) niet meer vruchtbaar zijn, worden baarmoeders met het bijhorende lichaam ‘verkocht’ aan welgestelden. Vrouwen mogen niet meer lezen, werken of alleen buitenkomen. Tragisch utopisch en als we sommige critici mogen geloven ook veel dichter bij de waarheid dan we vermoeden. Ik houd er wel van als het boek toch nog kan verrassen (na de serie). Vrienden hadden me al gewaarschuwd: met een beetje concentratie vlieg je zo door The Handmaid’s Tale heen en is het wachten op een vervolg van Atwood of Hulu.

Frères de Sang – Mickaël Ollivier

Om de jeugd van tegenwoordig bij te houden – en om te weten welke vragen te stellen op een toets – las ik net zoals mijn leerlingen deze klassieker onder de Vlaamse jeugd in de categorie ‘omdat het moet voor die van Frans’. In die categorie vind je geen al te grote uitblinkers, maar deze Frères de Sang kan er wel mee door. Martin gaat op zoek naar bewijsmateriaal (of net niet) en hoopt zo zijn voor moord veroordeelde broer Brice vrij te krijgen. Om het echte einde te achterhalen kan je het boek lezen of gewoon naar scholieren.com te surfen. A vous de choisir.

My Brilliant Friend – Elena Ferrante

Na de adembenemende serie kon ik natuurlijk niet anders dan een deel van mijn boekenbonsaldo spenderen aan Ferrante. Nu moet ik zeggen dat ik liever eerst het boek had gelezen, aangezien regisseur Saverio Costanzo wel erg dicht bij het verhaal blijft en de meeste verrassingen dus niet als een slap in the face, maar als een naderend, oud en fragiel dametje, inclusief wandelrekje, aanvoelden. Ik heb me alvast voorgenomen de andere delen te lezen voor HBO me weer doet verlangen naar ijsjes eten in Napels / me spijt doet krijgen dat ik Spaans en geen Italiaans gestudeerd heb / me doet hunkeren naar jonge eilandliefde. Puur omdat ik vind dat Ferrante het op haar geweten mag hebben.

Home Fire – Kamila Shamsie

Ik kocht dit boek zonder enige verwachting – judge a book by its cover kan soms goed doen. Ik had geen idee over de inhoud en ook bij de titel kon ik me tot de allerlaatste pagina’s van het boek niet veel voorstellen. In het begin moest ik het, als lezer, met veel gaten doen, maar die vulden zichzelf hoofdstuk per hoofdstuk. Een gezin van twee zussen en een broer lijkt uiteen te vallen nadat broer Parvaiz zich laat overhalen te gaan vechten in Raqqa, Syrië. De drie hebben hun vader, ook een jihadi, nooit gekend en die leegte creëert ruimte voor de vele invloeden van buitenaf. Zo geschreven dat je ergens zelfs snapt waarom, zonder goed te keuren. Bijzondere beleving, very zeitgeisty.

33621427

Veel meer (over) boeken? Klik hier. Covers via goodreads.com.

Goodreads reading Challenge 2019 / Update I

Currently – week 01

Nieuw motto: slecht begonnen is ergens ook wel een klein beetje ‘half gewonnen’. Het bewijst nog maar eens dat haalbare doelen stellen niet gemakkelijk is en waarom het merendeel van ons er dus niet in lijkt te slagen een goed voornemen meer dan een week – en in mijn geval drie dagen – vol te houden. Dus bij deze, een oproep om het allemaal wat te laten hangen tot januari opnieuw voor een jaar verdwijnt (zijn we daar ook weer even vanaf). Maar niet zonder een stevige dosis absolute aanraders in tijden van ijskoude winteravonden en gezellige buikvetjes. Staar gerust even naar deze donut à la crème brûlée want I’m currently…

IMG_20190104_113558.jpg

loving // donuts. Al stel ik me dan de vraag of dit ooit anders was.

reading // An American Marriage van Tayari Jones, het verhaal van Roy en Celestial, een pasgetrouwd koppel op zoek naar hun (Amerikaanse) droom. Al blijft Amerika Amerika en loopt het huwelijk bijna spaak na een vreemde nacht in een hotel en allerhande ‘familiale redenen’. Het einde kan ik niet verklappen (want ik heb het boek nog niet uit), maar los daarvan ben ik ervan overtuigd dat ik niet teleurgesteld zal worden. Dat zegt ook Goodreads.

listening // to Brol van Angèle in de fitness. Heerlijk, zo niet altijd moeten nadenken over wat er eigenlijk gezongen wordt. Bij haar tweetalige liedjes (Engels en Frans) bedenk ik me tussen crosstrainer en matje dan wel of ik ook niet gewoon soms lekker tweetalig moet zijn (lees: schrijven). Zonder daarbij iets te geven om de vreemde blikken die ik nooit zal zien van achter jullie schermen.

deleting // lots van mijn oude instagramfoto’s na het zien van de reportage van Telefacts over het platform, zijn vele valse volgers en grauwe, diepe waters. Merk op dat ik lichtjes overdrijf, maar door terug te scrollen ging ik me toch afvragen waarom ik ooit een foto van dat lelijke zelfgemaakte slaatjes online zwierde of zelf maar mijn camera opende tijdens het opruimen van mijn kleerkast. Cringe verzekerd. Disclaimer: alle maaltijden die ik ooit postte, at ik wel degelijk op.

watching // My Brilliant Friend, de HBO-verfilming van het – volgens het internet fantastische – boek van een mysterieuze schijfster (Elena Ferrante) over de vriendschap tussen twee Italiaanse meisjes, Lila en Lenù. Naar ’t schijnt is de serie zowel hartverwarmend als hartverscheurend. Ik ben bereid dit te laten gebeuren, geheel vrijwillig. De zakdoeken staan al klaar.

wishing // dat het al zomer was.

Currently – week 01