Ik weet niet goed wat zeggen vandaag

Ik werd deze morgen wakker. Chance. Warm onder mijn lakens keek ik naar de speech van Oprah Winfrey op de Golden Globes van afgelopen nacht. Wat een vrouw. Even leek het alsof een mini traan van mijn ooghoek naar mijn hoofdkussen rolde – of kwijlde ik weer? Al de hele dag speelt de zin over de horizon zich opnieuw en opnieuw af in mijn hoofd. Af en toe afgewisseld met de ‘all male’ van Natalie Portman.

Even over de dresscode. Prachtig. Nog nooit was iets onbelangrijke als een dresscode zo overtuigend. Al had ik wel willen zien hoe de rode loper eruit kleurde, mocht oranje de kleur van kracht, verzet, vertrouwen, gelijkheid en eerlijkheid zijn.

En dan zijn er de mannen. De mannen die uitbundig klappen, aanwezig mogen zijn en kei hard zwijgen. Twitter is een beetje boos hierom, maar misschien is het wel goed zo. De mannen mogen ook eens zwijgen. (Ik was vooral lichtjes geïrriteerd door de mannen die gingen rechtstaan tijdens de speech van Winfrey. This is not your moment, dude.)

Ik weet niet goed wat zeggen, dus misschien kan ik maar beter niets zeggen. Een ding is zeker. Vandaag was zwijgen zilver en spreken goud.

Advertenties
Ik weet niet goed wat zeggen vandaag