Simon vs. The Homo Sapiens Agenda – Becky Albertalli | RecenSIEN 06

Het was al weer even geleden. ‘Het’ als in een boekreview / recensien, ‘het’ als in dat ik een boek uitlas en ‘het’ als in dat mijn verouderd tienerhart sneller ging slaan van een Young Adult boek. Maar bon, aan dit tempo zal ik niet snel het beoogde doel van 50 boeken in 2018 halen. Nummer 6 kan bij deze geschrapt worden (en nummer 7 zit in de pijpleiding, coming soon). Dit is Sien vs. the Goodreads reading challenge.

IMG_20180216_150600.jpg

Oh, Simon.

Theaterspelend, Oreo-etend en liefdesmailend brengt Simon Spier zijn dagen door in ‘het middelbaar’. Wandelen met de hond, huiswerk maken, miscommunicatie onder vrienden en met ouders, het komt allemaal aan bod. Ondertussen houdt Simon zijn geaardheid – ik vind het zo’n vreselijk woord – verborgen voor alles en iedereen. Of toch bijna. Op een nietsvermoedende dag vergeet hij zich af te melden op een van de schoolcomputers en vallen de e-mails aan Blue in de handen van Martin. Oeps.

Ik was lichtjes gecharmeerd door de vriendschappen tussen Simon en Leah, Nick en Abby die Becky Albertalli zo mooi, bijna filmisch omschrijft. Maar ik was minder onder de indruk van het opgeblazen einde. Het hele boek door lijkt het leven van Simon op het leven van een doorsnee tiener inclusief geheimen en gedoe. Helaas was het einde zoals het einde van een doorsnee romcom, jammer! Also, na het zien van Call Me By Your Name vond ik dit boek iets te geforceerd, waarmee ik niet wil zeggen dat dit boek (en/of erger) waarschijnlijk de realiteit is voor bijzonder veel jongeren (en minder jonge mensen). Ik miste eerlijkheid en echtheid op de laatste pagina’s. (Plus, wie schrijft op zeventienjarige e-mails die meer dan honderd woorden tellen, een antwoord geven op verschillende vragen en je heel weekend uit de doeken doen?)

Bijzonder mooi geschreven, dat wel, maar ook deze Simon vs. The Homo Sapiens Agenda gaat het niet om het liefdeskind van twee fantastische schrijvers als John Green en Rainbow Rowell. Als je nu denkt ‘dit boek zal ik dan toch maar niet lezen’. Wrong, do it! Ik kan er gewoon niet tegen dat ik ouder word en had het 37 jaar geleden vermoedelijk bittersweet gevonden.

Meer recenSIEN vind je hier.

Advertenties
Simon vs. The Homo Sapiens Agenda – Becky Albertalli | RecenSIEN 06

Book haul

Met de bibliotheek om de hoek en de e-reader in de kast kon ik het toch niet laten om mezelf vier (!) boeken cadeau te doen. Hard werken moet beloond worden met hardcovers. Hoewel ik nu sta te popelen om Call Me By Your Name van André Aciman te lezen en tegelijkertijd een onbekend aantal boeken leen en lees, ging ik voor de volgende vier titels.

img_20180216_150653-e1518792694238.jpg

The Year of Magical Thinking – Joan Didion

Joan Didion belandde eerder per toeval in mijn virtueel winkelmandje. Achteraf kon ik precies zeggen waarom. 1) omdat het in combinatie met een later vermeld boek enkele euries goedkoper was en 2) omdat Estée Lalonde, mijn spirit animal, het boek vermeldde in een van haar recente video’s. Op de achterflap: “Life changes fast. Life changes in the instant. You sit down to dinner and life as you know it ends.” Op een schaal van één tot dramatisch kan dat al tellen. Jullie horen nog van mij. (Of niet, en dan ben ik waarschijnlijk danig onder de indruk dat ik de rest van mijn leven onder een steen doorbreng. Zou best kunnen.)

Everything I Know About Love – Dolly Alderton

Dolly Alderton is de reden waarom ik naar Amazon.de surfte en een bestelling plaatste. Wanneer de helft van je favoriete podcastduo (The High Low Show) een boek schrijft, zit er natuurlijk niets anders op dan dat boek te kopen, te lezen en hilarisch te vinden. Over dat laatste binnenkort meer. Het boek staat alvast in een of andere bestsellerlijst en Dolly brengt me wekelijks aan het lachen op de loopband dus.. Wat kan er misgaan? (Ik hoop niet al te veel want deze klepper was de duurste van de hoop en je weet hoe dat gaat met boeken die zijn geld niet waard zijn. Toch wel drie werkdagen last van.)

Too Much and Not the Mood – Durga Chew-Bose

Geef toe, die sassy titel alleen al maakt van jou een fervent essayliefhebber. Om nog maar te zwijgen over de cover – de reden waarom mensen, ik inclusief, boeken kopen op gevoel. Het valt me nu pas op dat ik me voor driekwart overgeef aan de goden van de non-fictie, een genre (?) waar ik de laatste tijd wel voor te vinden ben. Durga Chew-Bose, een naam die ik zelf ook wel had willen dragen in dit frivole leven, stelt niet teleur. (Ik heb al vijftig pagina’s achter de kiezen. Of heeft het stiekem iets de maken met de quote van Lena Dunham – mijn favoriete schrijfster waarvan ik nog nooit een boek las – op de achterflap?)

Simon vs. The Homo Sapiens Agenda – Becky Albertalli

Ik zou ik niet zijn als ik dit laatste boek niet gekocht had – full circle moment en al. Volgens Teen Vogue “the love child of John Green and Rainbow Rowell”. Torenhoge verwachtingen dus voor deze Young Adult van Becky Albertalli. Hoe het komt dat ik als 23-jarige helemaal down with the kids, de 15-jarigen der aarde, ben wat betreft laatste leesobsessies? Twitter is always the answer. (Soms denk ik dat ik te oud word voor dit soort boeken, maar dan zegt een stemmetje in mijn hoofd dat ik als kind te weinig boeken heb gelezen. Ay, klaar.)

Don’t call me. Busy reading.

Book haul