Gelukkig is het vrijdag

Ik had nooit kunnen voorzien dat Zita vandaag mijn gedachten las. Vrijdag vieren op z’n Vlaams (Nederlands?) kan nu dus ook als je enkel de Engelstalige variant kent. Lang leve Google Translate. Lang leve het weekend, Instagram, slapen, online yoga, het concept ‘frituur’ en het gras aan de overkant.

Geniet! Maar met mate want we zouden onze weekendwerkende medemens niet jaloers willen maken. (Iets met tenen.)

Advertenties
Gelukkig is het vrijdag

Doen alsof

Het gebeurt niet vaak dat ik effectief doe waar ik al dagen, weken, maanden over nadenk, maar op zonnige vrijdagvoormiddagen als deze komt het wel eens voor. Vanmorgen voelde goed. Zo goed dat ik mijn potjes Ecoline nog eens uit de kast en een paar nooit gebruikte penselen van zolder haalde. Die zon toch.

Ik zit nog met een enveloppe nieuwjaarsgeld. Dat overkomt me ieder jaar. Ik houd het apart zodat ik er iets leuks mee kan kopen en het niet zomaar opgaat aan broodjes van bij de bakker en boekreservaties in de bibliotheek. Op een bepaald punt vergeet ik zelfs dat het daar ligt en half juli steek ik de briefjes gewoon in mijn portemonnee omdat ik anders eerst langs te bank moet. Wat ik wil van dan nieuwjaarsgeld, doe ik nooit: mezelf echt eens iets cadeau doen. Geen kleren, dure shampoos of een fitnessabonnement dat ik al heb, maar potjes verf en Copic Ciao markers om naar te staren.

Mijn punt: ik wil mijn verf/hobbycollectie uitbreiden met meer – in het geval van ‘hobbygerlateerd’ is meer altijd beter! – maar ik schilder of teken eigenlijk nooit. Omdat ik er geen tijd voor maak. Omdat ik op donkere maandagavonden liever in de zetel lig. Omdat ik liever naar filmpjes over waterverftechnieken kijk dan het zelf eens te proberen. Met andere woorden: ik droom zonder zelf de eerste stap te zetten. Vandaag deed ik gewoon even alsof. (Merk op hoe ik niet mijn heel kunstwerk toon in de foto, maar mooi het mislukte kantje wegcropte. Ik weet wel waar ik mee bezig ben.)

De potjes Ecoline stammen trouwens uit de middelbareschooltijd van mijn nonkeltje. Ze stonden jaren stof te vangen in de kelder tot Ma op een dag de potjes boven haalde en ze goed voor het stort verklaarde. (mijn reactie) Zijt gij gek? Dat is dure verf hoor! Nu staan ze hier al jaren in de kast. Maar wanneer de zon voor het eerst echt schijnt, mogen ze naar buiten.

Happy weekend!


Go follow me on Instagram!

Doen alsof

Hoe word ik instafamous?

Fijn dat je er bent.

Laat me beginnen met mijn excuses aan te bieden, voor het geval dat je dacht hier tips en tricks bij elkaar te sprokkelen voor een beginnende carrière als online influencer. De titel is gewoon een ietwat overdreven edoch oprechte vraag. Hoe word ik instafamous? Of beter: hoe krijg ik meer dan 12 apostelen zover mij te volgen?

Ik zit al meer dan vijf jaar op Instagram (ik ben dus geen newbe), maar zette begin dit jaar mijn profiel op privé wegens een carrièreswitch naar het onderwijs. Ik voel dat ik er even bij moet vermelden dat dit mijn eigen keuze was. Hoewel er eigenlijk geen foto’s opstaan die anderen niet mogen zien, vond ik het gedacht dat zeventienjarigen zouden terugscrollen naar mijn allereerste selfies een beetje vreemd. Vandaar.

(en dan nu het goede nieuws) Vlak voor het weekend besloot ik (eindelijk) een instagramaccount aant te maken voor deze blog. Natuurlijk wilde ik @sienderella als naam, maar die is – al van sinds ik een jaar geleden begon te checken – bezet. Dan maar ‘blog’ erachter. Ook goed. Want als ik moet wachten op de hulp van het universum hoef ik er waarschijnlijk nooit aan te beginnen.

“Start where you are. I think what is most paralysing for most people is this fear that they aren’t ready, or that they don’t have all their ducks in a row.
Lisa Congdon

Ik hoop op mijn account de allerkorste hersenspinsels te kunnen delen zodat ik de langere verhalen hier kan brengen. Met andere woorden: ik wil hier berichten delen die langer zijn dan de gemiddelde caption. Een uitdaging aangezien ik soms niet verder geraakt dan honderd woorden (of lettergrepen die voor woorden moeten doorgaan). Ook boekgerelateerde posts verhuizen naar Instagram. Ziehier het bewijs:

Mijn eerste foto is meteen een schot in de roos: welgeteld zeven hele likes voor het prachtige boek dat ik momenteel lees. Dus ik zou zeggen go give me (mijn ego) some love. God zal het je lonen.

Hoe word ik instafamous?

Welkom terug. Ik heb je 48 uur gemist

Ik ben niet helemaal zeker, maar ik denk dat ik soms twijfel. De zin spreekt voor zich, toch? Dus in plaats van dan gewoon iets te doen – ook al is het resultaat dan niet perfect of op z’n minst een beetje hoe ik het wou – doe ik niets. Daar gaat het fout. Daar gaat een fout. Wat hebben we geleerd vandaag? Niets schrijven is niet schrijven. En soms is het ook schrijven.

Het is ondertussen drie maanden geleden dat ik besloot iedere dag te schrijven / bloggen en ik overweeg (of overdrijf) en probeer te leren van de dagen waarop Instagram me zegt dat ik er beter voor moet gaan. Ik zeg altijd: Een dag niet nagedacht is een dag niet geleefd. Maar misschien pas ik mijn motto beter aan. Wat dacht je van ‘Sien, je hebt nog exact 31 minuten om iets te schrijven vandaag’ of ‘laat het gras maar groeien’?

(Ik weet eigenlijk al heel zeker dat ik ga voor ‘niet geschoten is altijd mis’. Of zal ik nog wat twijfelen aan de keuzes die van mijn leven maken wat het is. (Het antwoord is ‘millennial’ in de breedste zin van het woord.) Ik ga dat niet even doen. En slapen. Ook belangrijk.)

View this post on Instagram

#denkt #nog #eens #goed #na

A post shared by Floor Denil (@floordenil) on

Welkom terug. Ik heb je 48 uur gemist

ToiletKUNST

Kijk, ik ga eerlijk zijn. Als al mijn plannen mislukken, is altijd nog plan Z. In dat geval word ik opnieuw toiletdame. Niet de eerste de beste, wel eentje naar mijn grote voorbeeld: Cristina van de Beursschouwburg.

Al meer dan een jaar ligt er een leeg en veel te duur notitieboekje (van Leuchtturm) in mijn kast. Ik kocht het eigenlijk om er een bullet journal van te maken, maar toen las ik online dat je beter een boekje met lijntjes/vierkantjes kon kopen. Weg 17 euro. Net omdat het zo duur was, twijfelde maanden wat er mee te doen. Problemen die er niet zijn is een van mijn specialiteiten. Vandaag vond ik de oplossing.

ToiletKUNST