Het leven zoals het is: de tweede ronde

Woensdagochtend omstreeks 8u56 werd ik “een zeer sterke nummer twee in dit verhaal”. Helaas miste ik een hoopje levenservaring voor de job in kwestie. Zelfs de verwoede pogingen tussen het eerste en het tweede gesprek mochten niet baten. Dus, wat doe je als iemand anders voor je neus met ‘de job van je leven’ – ja, vraagtekens en al – gaat lopen? Juist, de volgende dag gewoon bloemenkronen maken.

De zomer is er ook maar even, net als het nare gevoel van een ingeplande e-mail op een bewolkte, drukkende ochtend. Niets wat een fietstocht en een rondje door de tuin niet kunnen oplossen. Het leven hè.. Lang leve het bloemschikkoffer van la mamma, inclusief drie rollen bloemistentape. Bakkie troost erbij en loving life (of toch kop omhoog).

Advertenties
Het leven zoals het is: de tweede ronde

Geknutsel / gekunstel

Maak je met het nieuwste model spiegelreflex van Canon mooiere beelden dan met het toestel dat stof ligt te vangen in je kleerkast? Maak je zelfs beelden? Zijn stiften van Copic beter dan stiften van de Action? Waarschijnlijk. Maar maak je meer tekeningen als er voor veel geld in je pennenzak zit? Haal je meer plezier uit tijd voor jezelf nemen als je daar eerst veel geld voor moet neerleggen?

Heel lang dacht ik van wel. Als ik dure schetsboeken koop, zal ik het eindelijk proberen en dure penselen doen mijn handen minder bibberen. Van 0 naar 365 dagen per jaar tekenen, schilderen, schrijven, maken. Als het maar genoeg geld kost. Not – al ben ik niet per se voor ‘goedkoop’, ik ben meer voor degelijk en duurzaam met een beetje verstandige prijs-kwaliteit. Of voor doe-het-zelf (lees: vraag-het-aan-je-papa).

Misschien is het wel de tijd die ons het meeste kost. Liever niet nadenken en gewoon de volgende aflevering tien seconden na de vorige laten beginnen. Moeite is iets raars, maar ik merkt het iedere keer opnieuw. Steeds meer ideeën en altijd nieuwe ruimte in mijn hoofd. Gewoon even, een momentje maar, voor jezelf.

Liefde kun je niet kopen.

Geknutsel / gekunstel

Currently: May

Zo, zo. Ja. Hallo. Hm. De uren en ideeën schieten weer aan me voorbij. Gelukkig is er altijd nog tijd voor een volle dag bingewatchen, te veel boeken willen lezen (de teller staat op 22!) en lesvoorbereidingen waar geen einde aan komt (duur van de les: 39284775 minuten). Waar ik me zoal mee bezig houd? Currently..

listening to // je zou hier het nieuwste album van Lorde verwachten (ook), maar zelfs met een Spotify-abonnement luister ik nog steeds en vooral naar podcasts tijdens het sporten. Nieuwe favoriet in de hoop is Couples Therapy with Candice and Casey. Jawel, Pool en Neistat. Open, eerlijk, echt.

reading // Harnas van Hansaplast van Charlotte Mutsaers. Ik trek al weken spurtjes naar de bibliotheek wanneer het boek op aanwezig staat, maar moest iedere keer met iets anders naar huis. Tot gisteren! Op het nachtkastje ligt Homo Deus al onbepaalde tijd te zweten. Ook leuk, maar minder snel verteerbaar.

running // nee, mopje! Ik ben wel zo hipster dat ik meedoe aan de laatste nieuwe slow-trend (aka wandelen).

wanting // eender wat uit de nieuwste collectie van Furla. Hello Hello Kitty! Een nieuwe bril, deze zonnebril van Odette Lunettes of die zonnebril met gewone glazen. Too much? Mijn favoriete boeken in fysieke exemplaren, een goed voor humor en een zomer zoals in Call Me By Your Name, als het even kan. Jezus, en ik zou ook graag mijn haar laten knippen en mezelf onderdompelen in een overdosis Ecoline. Een yogamat en bijhorende outfit, inspiratie en tijd.

needing // veel minder.

watching // The Handmaid’s Tale en sketches van Brigitte Kaandorp. Over uitersten gesproken. Ja, zo divers ben ik wel. Beide zijn absoluut top over een andere boeg en tegelijk even absurd.

loving // alle bloemen in de hele wereld. Op een dag zal mijn grootste droom uitkomen: een tripje naar Keukenhof, waarna ik in vrede kan sterven. Daarom stel ik het nog even uit. Verder denk ik erover na om een carrière als bloemenfotograaf te beginnen. Valt er geld te slaan uit de obsessies van andere mensen? Ja! Heb ik hier wel goed over nagedacht? (retorische vraag)

making // een mini-weaving voor als ik ooit het ouderlijk huis verlaat. Dan hoef ik dan ten minste geen fortuin uit te geven aan wanddecoratie en dergelijke. Resultaat: coming soon. Mañana, mañana..

Currently: May

Doen alsof

Het gebeurt niet vaak dat ik effectief doe waar ik al dagen, weken, maanden over nadenk, maar op zonnige vrijdagvoormiddagen als deze komt het wel eens voor. Vanmorgen voelde goed. Zo goed dat ik mijn potjes Ecoline nog eens uit de kast en een paar nooit gebruikte penselen van zolder haalde. Die zon toch.

Ik zit nog met een enveloppe nieuwjaarsgeld. Dat overkomt me ieder jaar. Ik houd het apart zodat ik er iets leuks mee kan kopen en het niet zomaar opgaat aan broodjes van bij de bakker en boekreservaties in de bibliotheek. Op een bepaald punt vergeet ik zelfs dat het daar ligt en half juli steek ik de briefjes gewoon in mijn portemonnee omdat ik anders eerst langs te bank moet. Wat ik wil van dan nieuwjaarsgeld, doe ik nooit: mezelf echt eens iets cadeau doen. Geen kleren, dure shampoos of een fitnessabonnement dat ik al heb, maar potjes verf en Copic Ciao markers om naar te staren.

Mijn punt: ik wil mijn verf/hobbycollectie uitbreiden met meer – in het geval van ‘hobbygerlateerd’ is meer altijd beter! – maar ik schilder of teken eigenlijk nooit. Omdat ik er geen tijd voor maak. Omdat ik op donkere maandagavonden liever in de zetel lig. Omdat ik liever naar filmpjes over waterverftechnieken kijk dan het zelf eens te proberen. Met andere woorden: ik droom zonder zelf de eerste stap te zetten. Vandaag deed ik gewoon even alsof. (Merk op hoe ik niet mijn heel kunstwerk toon in de foto, maar mooi het mislukte kantje wegcropte. Ik weet wel waar ik mee bezig ben.)

De potjes Ecoline stammen trouwens uit de middelbareschooltijd van mijn nonkeltje. Ze stonden jaren stof te vangen in de kelder tot Ma op een dag de potjes boven haalde en ze goed voor het stort verklaarde. (mijn reactie) Zijt gij gek? Dat is dure verf hoor! Nu staan ze hier al jaren in de kast. Maar wanneer de zon voor het eerst echt schijnt, mogen ze naar buiten.

Happy weekend!


Go follow me on Instagram!

Doen alsof

De meeste dromen zijn bedrog

Vannacht zal ik dromen over mogelijke kleurencombinaties voor mijn vijfentwintigste borduursel. De andere werkjes zitten al genummerd en gerangschikt in mijn hoofd. Mijn dromen kwamen uit vandaag. (Je moet ze soms gewoon zelf doen.) Embroidery blijkt zelfs nog meer ontspannend en tijdrovend dan ik dacht. Maar goed dat ik al die jaren mama’s klosjes garen heb bijgehouden. De verzameling heeft wat stof liggen vangen onderaan in mijn kleerkast, maar ziet nu – in zijn volle glorie – opnieuw daglicht. Hoera.

Voor mijn eerste werkje houd ik het simpel: gewoon doen alsof ik weet waar ik mee bezig ben. Daar ben ik namelijk goed in, gespecialiseerd zo u wilt. Het borduren ligt me wel. Uren de draadjes voorbij zien tikken en vooral niet nadenken. Dat deed me paradoxaal genoeg dan weer denken aan de tijd dat ik ’s avonds laat op kot granny squares zat te haken in de hoop te vergeten hoe vermoeiend het leven was. Nu is alles weer simpel en borduur ik lekker verder.

De meeste dromen zijn bedrog

50 tinten herfst

Ik herinner het me nog zo goed. Herst is de kleuterschool. Dan mocht je zo goed als alle kleuren gebruiken om bomen mee te tekenen. Dan gingen we blaadjes en noten rapen in het park. Dan kwam de juf met een heksenhoed op naar school.

Hoe lang is het geleden dat ik nog blaadjes ben gaan rapen in het bos? Ik kan me de laatste keer niet herinneren. Is het not done als je ouder bent dan 6? Wel, ik deed het toch.. Omdat het kan. Ik ging voor alle tinten groen, geel, oranje en rood. Ijzerdraadje erdoor et voilà: een mini krans van blaadjes. Onderweg kwam ik nog ‘natuur op zijn best’ tegen. All the leaves + the colors!

IMG_5941[1] IMG_5916[1]IMG_5918[1] IMG_5938[1]

Hou deze week dus ergens een momentje vrij voor een uur ravotten en blaadjes rapen in het bos. Een aanrader!

————————————————-

Volg me op Facebook en Instagram!

 

50 tinten herfst

YouTube Vibes

Met dank aan mijn liefste vriendinnetje heb ik er een verslaving bij: YouTube. Mijn – sinds enkele maanden – “all time faves” zijn essiebutton en amelialiana. Er is iets fascinerend aan kijken naar nieuwe potjes dagcrème en pas geopende eye shadow palettes. Zelf ben ik geen make-upaddict wegens te lui (ik) en te duur (de producten die ik dan zou willen hebben). In plaats daarvan besteed ik mijn tijd liever aan het vlechten van mijn haar, het lezen van een goed boek of het checken van mijn Instagramfeed en geef ik mijn geld liever uit aan nagellak, latte macchiato’s en washi tape. De bronzen medaille gaat naar Shay aka PLL’s Emily. Wie zou er geen filmploeg willen hebben om je reisjes te filmen!?

Na het bekijken, bewonderen en herbekijken van veel video’s heb ik zelf een camera vastgepakt. Zoals verwacht dus geen make-uptutorials en -reviews maar wel een DIY (want DIY is my drug). Veel heb je niet nodig. Een tripje naar IKEA en een toffe foto volstaan. Tip: draai je partypopper open in een iets grotere ruimte dan de mijne wegens mogelijke verschrikking en hartjes tegen het plafond. Enjoy!

YouTube Vibes