een volstrekt doorsnee voormiddag in tijdens van corona

Ja, we zijn hier nog gezellig met z’n allen in ons kot. Corona of niet. Zon of niet. Hopen strijk of niet. Het leven gaat gewoon door. En wel zo:

08u23 / Ik had de wekker van één minuut voor zeven niet gehoord en wordt even later pas wakker. De zon schijnt al hevig door het kleine streepje dakraam zonder gordijn. De witte bakstenen muur in onze slaapkamer lijkt een gigantisch stuk brie. Dat heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat ik een paar dagen geleden naar de documentaire Cowspiracy heb gekeken. Stof om over na te denken nu ik op vreemde plaatsen en momenten over kaas begin te (dag)dromen.

09u05 / Wanneer ik uiteindelijk opsta en de trap afga met mijn zure benen ruik ik de zure matten die ik gisteren probeerde te maken. Ze zijn nog niet helemaal droog, dus dan maar iets anders als ontbijt.

09u35 / Een half uur later lig ik alweer. Op de zetel deze keer. Ik wil nu absoluut het einde kennen van Girl, Woman, Other. Ik pink bijna een traantje weg als het zover is. Het hele boek leek fragmentarisch met kleine linken, maar op magische wijze komt alles samen in een einde.

10u27 / De verveling slaat toe. Ik kijk uit het raam om onze slecht gewassen auto’s (mijn schuld) te bewonderen en probeer een inschatting te maken van hoe lang exact ik erover zal doen om die drie wasmanden strijk te verwerken (uitgesteld tot later). Daarna denk ik even na over alle dingen die ik nog nooit gedaan heb en waarschijnlijk ook nooit zal doen: uit een vliegtuig springen met een parachute, verder lopen dan die zes kilometer van gisteren, de film E.T. kijken.

10u32 / Tijdens het dagelijks scrollen kom ik de oorbellen van mijn dromen tegen (sidenoot: ik draag geen oorbellen meer sinds mijn veertiende) en dus zoek ik het antwoord op een der grote levensvragen: kunnen gaatjes dichtgroeien? Ik vind ‘nergens’ een wetenschappelijke verklaring. De vraag lijkt alleen gesteld te worden op louche fora. Hoe moet het verder met deze dag? Help!

11u13 / Tijd om mijn bloomonbosje nog wat uit te dunnen. Blijven over: het monsterablad, de katjestak, de roos, de andere roos en een bloem waarvan ik de naam niet ken.

11u58 / Lunch in pyjama.

een volstrekt doorsnee voormiddag in tijdens van corona

Een heel normale voormiddag in tijden van corona

Sla die kop koffie maar gauw achterover. Hier gaan we…

06u59 / De wekker gaat. Ja, om één minuut voor zeven. Ik blijf liggen, maar sta even later toch gewoon op. Zo gaat dat.

07u55 / Als een op hol geslagen kleuter begin ik vlak na mijn ontbijt aan de eerste tijdvullende activiteit van de dag: schilderen. Ik ga voor een leuke tekening die ik op Instagram vond en kopieer deze in mijn veel te duur, amper eerder gebruikt schetsboek van Leuchtturm. Ik wijt mijn schaamteloos na-aapgedrag aan Austin Kleon die pleit voor het concept ‘steal like artist’. Gaat goed.

09u35 / Een ander motto dat me de laatste dagen op het lijf geschreven is: scrol alsof het je laatste dag is. Zeker nu ik een paar dagen geleden Tiktok heb gedownload, doe ik niets liever dan naar duizend verschillende versie van hetzelfde miniscenario kijken. Wow, you can really dance!

10u01 / Ik ga op zoek naar een gerechtje met za’atar. Dat kochten we nadat we het kookboek Simpel van mijn zus mochten lenen. M kan het niet aan dat we nog altijd (!) niets (!) gemaakt hebben met deze kruidenmengeling. Nu we toch bezig zijn maak ik dan maar meteen een boodschappenlijstje. De helft schrijf ik niet op want “daar denk ik zo wel aan”. Even later in de winkel…

11u15 / Terug thuis was ik mijn handen – ik heb zonet een fris ontsmette winkelkar aangeraakt – en lees een essay uit het wondermooie I miss you when I blink van Mary Laura Philpott. Ik realiseer me dat een boeketje van Bloomon inderdaad meer dan een week goed zal blijven. De helft van de bloemen zit nog (steeds) in de knop. Iets met zo kan ik het ook / zo had ik het nog niet bekeken.

11u47 / Ik staar naar mijn reflectie in de blinkende, roze bodem van een oude Diddl-tas, correctie Pimboli-tas. Het kleine beetje thee dat me nog rest, weerspiegelt mijn gemoedstoestand (?) en zou tevens een prima kleur zijn voor een trui van Marc van Ranst.

11u48 / Ik heb honger.

Een heel normale voormiddag in tijden van corona