Cheap-ass therapy

Omdat het leven al duur genoeg is, dronken wij vandaag Kusmi tea tijdens een proefdemonstratie (gratis), deed ik mezelf een embroideryring cadeau (vier euro), liet ik me op een ontbijtje trakteren om iets na half een ’s middags (vanzelfsprekend kosteloos) en keek ik filmpjes van pottenbakkers op Instagram (min of meer gratis indien gebruikmakend van wifi van de buren). Life is easy, therapie goedkoop.

Als je nu denk van ‘goh, vanaf morgen haak ik echt af want ze weet weer niet wat schrijven’. Dan begrijp ik dat, maar don’t. Er valt nog zo veel te missen. En zeg niet dat ik u niet gewaarschuwd heb.

Bis morgens

Advertenties
Cheap-ass therapy

“That chemical-engineering block, John, how’s it going?”

Om de een of andere reden – het universum – wil ik iedere dag meer. Schrijven, maken, lezen, denken, leren. Op de juiste momenten gaat alles prima, maar wanneer het van cruciaal belang is (lees: na elf uur ’s avonds, in bed, nog niets geschreven vandaag) loopt het mis. Writers block. Of gewoon mijn genie die gaan lopen is.

Ik denk dat ik naast de vier boeken die ik momenteel lees – zoals ik al zei.. ik heb echt een probleem – Big Magic van Liz Gilbert ga herlezen. Misschien start ik dan volgend weekend eindelijk aan mijn embroiderydromen. Of kortverhalenbundel, zelfgedraaid servies, podcast, kunstinstallatie. Als er een iemand is die me zover kan krijgen, is het Gilbert wel. Voici een voorsmaakje.

Fijn weekend!

“That chemical-engineering block, John, how’s it going?”

Dag 31

Hallo laatste dag van januari, lezers en wereld. Ik ben er nog.

tom-coe-426084.jpg

Exact een maand geleden nam ik de beslissing iedere dag te gaan bloggen. Het maakte me niet uit hoe kort/lang en onbeduidend het alledaagse stukje zou zijn, zolang er maar iedere dag een donkerblauw vakje verscheen in mijn WordPresskalender. Op het moment van die beslissing had ik nooit gedacht dat ik dit een maand lang zou uithouden. Ik wens mezelf daarom een welgemeende proficiat. Ik ben dan een beetje gaan nadenken – dat doe ik nogal eens – over waarom ik mijn voornemen al een maand lang volhoud. Ik kwam tot de volgende conclusies.

Een: (sorry, maar) ik doe dit echt voor mezelf. Het afgelopen jaar wilde ik zoveel voor deze blog. Ik kribbelde notitieboekjes vol. Alles in functie van jullie, de lezers. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van jullie. Maar waarom zou ik mijn vrije tijd opofferen voor (nobele on)bekenden/anoniempjes als ik er in de eerste plaats niets voor mezelf uithaal? (Egoïst!)

Twee: (en deze gaat volledig tegen alle principes van de blogplanning in) geen planning is de beste planning. In het verleden (blogmas etc) plande ik maanden vol om vervolgens mijn eigen verwachtingen niet te kunnen inlossen. Gevolg? Teleurgesteld in mezelf en no plezier. Dus doe ik het zonder planning. Vermindert de druk en verruimt de mogelijkheden. Dat brengt me dan naadloos bij nummer

Drie: creativiteit komt vanzelf als je meer doet. In de wereld van big magic staat doen boven nadenken. Ik geef mezelf zo weinig tijd om na te denken dat ik ’s avonds in mijn bed, terwijl ik eigenlijk al wil slapen, een blogpost typ. Door gewoon te doen (aka te schrijven) en niet (te veel) na te denken, krijg ik meer ideeën en energie. Inspiratie komt bijgevolg niet uit grandioze aha-erlebnissen of spirituele nirvana’s, maar wel uit oplettendheid voor de kleine dingen in het leven.

Het zijn maar een paar bedenkingen – meer kan er niet vanaf vandaag, de hersenen spartelen om boven water te blijven. Hopelijk gaat het schrijven me iedere dag beter af en haal ik binnen een paar weken toch weer mijn broodnodige aantal uren slaap per nacht.

Tot morgen!

Photo by tom coe on Unsplash

Dag 31