Throw kindness around like biologisch afbreekbare confetti

Ik kan maar niet beslissen over de inhoud van dit stukje. Mogelijke opties zijn: het nieuwsitem waar ik een mooie verwijzing naar maak, de niet te doorgronden argumenten van prins carnaval, het feit dat ik nog steeds niet aan mijn creatieve uitspattingen begonnen ben of de zwangerschap van Eva Mouton.

Opties een en twee zijn nauw met elkaar verbonden. Een op vijf gemeentes verbiedt het gooien van confetti in de aankomende stoetperiode. Het enige wat prins carnaval daarop te zeggen heeft is “confetti hoort bij carnaval. Zonder confetti geen carnaval”. Echt, een beter ‘argument’ hoorde u nooit eerder. Voor al uw brekend nieuws kan u steeds vertrouwen op NewSien. Sommige gemeentes stellen biologisch afbreekbare confetti voor, een beetje zoals het leven. Als het niet biologisch afbreekbaar is, kunnen we het maar beter meteen onder de grond stoppen. #milieubeleid

Optie nummer drie maakt me een beetje lastig. Want wanneer is tijd maken om te rusten minder noodzakelijk dan tijd maken om te ‘maken’ (lees knutselen voor gevorderden)? Een ding is wel zeker: op de zetel liggen zorgt er alleen maar voor dat je nog meer en langer op de zetel ligt. Net zoals schrijven zorgt voor meer tekst.

Tot slot is er dan optie vier. Eva Mouton is zwanger! Ik heb geen idee waarom, maar het nieuws bracht de tranen in mijn ogen. Voor wie haar volgt op Instagram was het al langer duidelijk. Eva en haar vriend Bert wilden een kindje, maar moeder natuur deed dwars. Omdat de karma van moeder natuur dringend herstelt moest worden, is Eva nu zwanger van een tweeling. Hoera en al. Ik draag de titel van dit stuk op aan haar omdat het leven soms hilarisch/triestig/lachwekkend/realistisch kan zijn. Een beetje zoals hét leven.

Als je nu denkt “wat een rare bedoeling is dat hier?”: Welkom. Morgen ben ik er weer met meer bedoelingen.

Advertenties
Throw kindness around like biologisch afbreekbare confetti