Gelezen in maart

Wat kan ik zeggen… Maart was een bijzonder goede maand voor mijn leesgewoontes. Veel tijd op de zetel mogen liggen, niet buiten mogen komen, etc etc. De verveling kan niet tegengegaan worden met het bingewatchen van series of het lenteschoonmaken van je huisje. Niets overtreft het lezen (en blijven lezen) van een goed boek. Eind maart las ik volgende vermeldenswaardige boeken. Kiest u maar.

Mostly Dead Things by Kristen Arnett

In Mostly dead things laat een vader-taxidermist zijn levenloze lichaam vol kankers achter in zijn werkhuis vol andere levenloze lichamen. Dochter-taxidermist Jessa-Lynn vindt hem en zijn boodschap om goed voor het gezin te zorgen. Het gezin is de hopeloos verdrietige moeder die een heel ander beeld van ‘de goede vader’ neerzet in haar herinneringen en zoon Milo die al zijn hele leven liever lui doen moe is, zijn twee kinderen regelmatig bij oma achterlaat en af en toe door zijn baas gebeld wordt op te vragen waar hij blijft.

Goed, standaard verhaaltje zou je denken, maar dan is er nog de L.I.E.F.D.E. Jessa-Lynn ziet naast het verdriet om haar papa ook af van het vertrek van de enige persoon waar ze ooit verliefd op werd, Brynn. De figuur van Brynn is het typische idgaf-character / beste, wilde vriendin van en in dit verhaal ook de moeder van de twee kinderen van broer Milo, jawel. Jessa verwerkt haar pijntjes door zich op andere vrouwen te storten. Moeder Morton ziet geluk in porno-achtige kunstinstallaties van opgezette dieren.

Flashbacks komen samen in een gênante heden.

Topics of Conversation by Miranda Popkey

Topics of Conversation was precies wat ik nodig had de afgelopen dagen. Een naamloos(?) hoofdpersonage voert conversaties (onverwachte wending hier!). De gesprekken tussen vrouwen nemen je mee van haar prille eenentwintigjarige leven naar een scheiding-met-kind. Vooral in het eerste hoofdstuk pakte Popkey me helemaal in. Een variatie aan thema’s (gender, feminisme, seks, motherhood, relaties, wijn) en een bijzonder schrijfstijl – nodig voor een boek dat het woord conversatie in zijn titel heeft staan – zorgen ervoor dat dit boek niet gaat vervelen.

Ik ben de grootste fan van boeken waar op zich ‘niet veel in gebeurt’. Denk kleine verhalen die op een uiterst persoonlijk niveau een grote impact hebben, maar die geen invloed hebben op de stand van de zon en op hoe snel de aarde rond haar as draait. Heel veel verhalen zijn kleine verhalen, maar ze worden zelden zo verwoord. Het boek krijgt mixed reviews net omdat mensen niet verwachten dat een klein iets het tot in een roman schopt. Volgens positieve recensies is het trouwens very Sally Rooney-esque… De moeite!

Such a Fun Age by Kiley Reid

Tijdens een verjaardagsfeestje wordt Emira Tucker gebeld door Alix Chamberlain. Of ze onmiddellijk kan langskomen om op Briar te passen. In de supermarkt om de hoek, waar Emira en de driejarige Briar de tijd doden door naar het notenaanbod te kijken, wordt Emira beschuldigd van kidnapping. Een toeschouwer filmt het onaangename tafereel. De rest van het verhaal moet nog maar net beginnen.

Een leuke leeservaring met verrassende plotwendingen, dynamische personages en het hilarisch gebrabbel van een kleuter. Over werken, ouder worden, de liefde & racisme.

Uncanny Valley by Anna Wiener

In het New Yorkse publishingwereldje lijkt Anna Wiener maar niet te krijgen wat ze wil: een goedbetaalde job waar ze min of meer voldoening uit kan halen. Op haar leeftijd (mid-twenties) nog zo spartelen om rond te komen – terwijl haar broers op die leeftijd al zwaar carrière maakten? Ze keert haar gekende leven de rug toe en vertrekt richting Sillicon Valley met het gedacht na een jaartje terug te keren met de nodige ervaringen en wat money in the bank. In San Francisco gaat een heel nieuwe (tech)wereld voor Wiener open. Blijft ze plakken?

Dit boek – een memoir – kon ik maar niet wegleggen. De gebeurtenissen die ze omschrijft  (de verhuis, de verschillende jobs, de mannen die ze ontmoet) zijn stuk voor stuk fascinerend. Wiener levert naast aha-inzichten ook bewijs voor het feit dat ook intelligente mannen vrouwonvriendelijk kunnen zijn. Daar hoef je dus niet hol voor te zijn. Het mooiste aan Uncanny Valley blijft wel hoe Wiener zichzelf kan oppeppen om door te gaan – ook al heeft ze niet het gevoel dat ze er onderdoor gaat of weet ze zeker niet of dit het dan wel is voor haar.

Very much mijn favoriete soort van coming-of-age die ik voor het eerst terugvind in non-fictie. Doet absoluut verlangen naar grote uitdagingen.

Weather by Jenny Offill

Jenny! Yes! Weather is een boek met een klein verhaal zonder er een groot verhaal van te willen maken. Heel alledaags, normaal, uniek. Eervol ondergaan. Het leven verdragen. Banaliteit op zijn schoonst. Dat (mijn allerliefste lievelingsverhalen gaan zo) in combinatie met een nooit eerder gelezen, staccato vertelstijl maakt dit een van mijn favoriete boeken van dit moment. Sommige schrijvers kiezen voor vreemde bewoordingen om boek te doen aanvoelen alsof je – los van of je het ook echt zou doen  – het nooit zelf had kunnen schrijven, maar Offill gebruikt een structuur die nooit in me zou zijn opgekomen.

Ik wil zelfs niet uitleggen waar dit boek dan eigenlijk over gaat. Onderga het als lezer, zoals je iedere dag toch opstaat zonder je bed te willen achterlaten. Je geduld aan de kassa is bijna op, maar je begint niet te schreeuwen. Je had een rotdag, maar je zet het niet op Facebook. Je zit aan de balie van een bibliotheek, maar speelt eigenlijk voor therapeut.

Q: What’s next? Welke boeken moet ik volgens jou dringend opnemen
in mijn to-readlijstje?

Gelezen in maart

drie boeken in drie dagen

In een zoektocht naar mijn maatschappijkritische zelve laat ik me graag de onderbouwde mening van een ander opleggen in de vorm van een goedgeschreven boek met deftige research en nog betere persoonlijke ervaringen. Dus toen ik hoorde dat de bib voor ‘onbepaalde’ tijd zou sluiten, nam ik zonder nadenken de benen naar de boekenhemel. Deze drie boeken vond ik het rek waar ze geen duidelijk titel als ‘talen’, ‘reizen’ of ‘voeding’ voor konden bedenken.

Mannen leggen me altijd alles uit – Rebecca Solnit / Yas gurl! Een makkelijk leesbaar boekje over hoe – met een duidelijk nadruk op sommige – mannen het altijd beter weten. Solnit zet gevoelens om in woorden die me plots doen beseffen van ‘dat heb ik nou ook soms’.

Gratis geld voor iedereen – Rutger Bregman / Na het immens vlotte De meeste mensen deugen – of beter gezegd vòòr – was er Rutger die dacht dat gratis geld uitdelen aan iedereen wel een leuk ideetje kon zijn. Waarom we veel tijd steken in werken (los van deze crisis gezien natuurlijk) en soms ongelukkig zijn daardoor. Waarom we toch zouden blijven werken als we een basisloon krijgen. Waarom sommige mensen geholpen zouden zijn met wat minder bemoeienissen van… iedereen.

De kracht van hoop – Bleri Lleshi / De combinatie van het verhaal van Martin Luther King jr. en de ervaringen van een maatschappelijk werker in Brussel geven hoop. En bevestiging dat het oké is om je doel heel specifiek te maken, ook als je daardoor een hoop mensen, dieren, dingen niet helpt. Iets doen is altijd beter dan niets doen.

Ik las ook nog Kleine revolutie van Rik Pinxten en Het empatisch teveel van Ignaas Devisch, maar die vond ik dan iets minder de moeite.

Lezers klaar? Lezen maar!

drie boeken in drie dagen

Oud & Nieuw

Voor de jaarwisseling zijn we nog niet iets te vroeg, maar een ander nieuw begin ging al van start. Voortaan schrijf ik niet langer op dit stukje internet, maar kan je me vinden op Instagram. Tot daar!

View this post on Instagram

In Everthing Under groeit Gretel op op een woonboot. Ze brengt haar dagen al zwemmend en slenterend langs het water door. Wanneer haar labiele moeder haar plots achterlaat, beseft ze dat ze een zelfverzonnen taal spreekt met woorden die alleen voor hen een betekenis hebben. Ze beslist dan maar lexicograaf in Oxford te worden in de hoop haar vervelende verleden op te vullen met nieuwe woorden. Een plots telefoontje van mama Sarah rakelt haar diepverscholen jeugd helemaal op. Over een bijzondere moeder-dochterrelatie, genderfluïditeit en die oude mythe van Sophocles/dat ene sprookje van de gebroeders Grimm. • Eerlijk? Ik heb lang niet alle bedoelde en onbedoelde boodschappen van schrijfster Daisy Johnson begrepen. Verschillende personages betreden het toneel in flashforwards en keren terug in een andere dementie. Zo is er de Bonak, de kanaaldief, die ’s nachts mensen laat verdwijnen. Soms is het een hond, soms ook niet en eigenlijk is het de metaforische representatie van alles waar Gretel schrik van heeft. Dan is er Marcus, soms ook Margot, die in de maand voor haar moeders verdwijning bij hen op de boot komt wonen. En Fiona, een oude vriendin en de enige persoon die Gretels mysterie helpt ontrafelen. • Voor de lezer die zich graag verliest in donkere sferen, melodramatische rivierkronkels en verhalen met gaten. Op naar een boek waar ik iets meer van begrijp. • #everythingunder #daisyjohnson

A post shared by Sien 🌻🍋 (@studiowoolf) on

Oud & Nieuw

Goodreads Reading Challenge 2019 / Update II

Ook dit jaar doe ik een poging 50 boeken te lezen – ja, voor de leuk. Na een eerste overzicht eind februari is hier de lang verwachte tweede update. Ik las met mijn leerlingen, van leerlingen, doodnormale fictie en voor kinderen. Conclusie: ik ben weer werelden rijker. De teller staat op 19 boeken, dus ik zit mooi op schema. In deze post alvast 7 van die boeken, de rest volgt snel.

Oscar et la dame rose – Eric-Emmanuel Schmitt

Een Franstalige klassiekers voor de intelligente humaniora-student is deze van Schmitt. Ietwat filosofisch en zeker niet door iedereen gesmaakt, doet een zieke Oscar zijn relaas vanuit zijn zieken(huis)bed. Op een paar dagen tijd wordt hij honderd jaar oud, dankzij een handig trucje van Mami Rose, een oudere dame die hem dagelijks gezelschap houdt, want zijn ouders komen zelden langs – ze weten niet hoe ze moeten omgaan met dit verdriet. De kinderlijke reacties (van Oscar) en ludieke anekdotes (van Mami Rose) konden mij enigszins bekoren, maar echt hoog staat het boekje niet in mijn favorietenlijstje.

Wij zijn het klimaat – Kyra Gantois & Anuna de Wevers

Het hete is – naar mijn bescheiden mening – een beetje van het topic en de verkiezingsuitslag viel allicht tegen voor Anuna & co, naar de boekjes gaan wel als zoete broodjes over de toonbank. Ik stond vroeg aan de kassa voor deze ‘brief’ en was een beetje verrast voor de klare taal (bedankt Jeroen Olyslaegers). Hoe je het ook draait of keert. Deze jeugd is ieders toekomst en het klimaat is ieders probleem.

The Mars Room

The Mars Room – Rachel Kushner

Na het lezen van An American Marriage broeide er in mij een fascinatie voor (leven in) gevangenissen. Dus hoog op mijn leeslijst stond dit verhaal over Romy Hall, een gedetineerde vrouw met een nogal donker verleden. Ze kreeg twee keer levenslangs – zelfs met maar één leven. Helaas vs gelukkig: Het was een strijd om The Mars Room uit te lezen, maar het einde stelde niet teleur.

Circe – Madeline Miller

Wat. Een. Boek. Circe is het verhaal van de Griekse held der Trojaanse Oorlog en alom geroemde zwerftocht huiswaarts vanuit de ogen van… een vrouw (plottwist!). Circe werd lang geleden naar het eiland Aiaia verbannen wegens hekserij – zoiets kan natuurlijk niet door de beugel volgens vader en zonnegod Helios. Ze heeft er leeuwen en kruiden te onderhouden en volgens mij een heel erg bohemian interieur – zo eentje uit de boekjes – en na de komst van Odysseus ook een zoon. Die laatste wil zijn vader gaan opzoeken, maar dat loopt niet zo goed af. Absolute aanrader, ook als je geen (grote) liefhebber van Griekse mythes bent.

Brave New World – Aldous Huxley

Op de kop getik voor 25 eurocent tijdens een uitverkoop in de bibliotheek, plakten de eerste pagina’s dan ook een beetje aaneen door het vele lijmen van de rug. Dat nam ik er voor die prijs wel even bij. In het vijfde middelbaar moest ik een stukje lezen van deze English classic, maar toen begreep ik er natuurlijk geen snars van. Voor de fans van the Handmaid’s Tale: ietsje braver, sterieler en wetenschappelijker, maar daarom niet minder dystopisch.

The Great Gatsby – F. Scott Fitzgerald

Omdat ik twee keer in dezelfde vlucht naar de film keek omdat ik zo ondersteboven ben van dit verhaal, vond ik het nu wel tijd dat ik ook eens het boek zou lezen. Dat stond bovendien al jaren in mijn boekenrekje want ik kocht ooit de krantversie op een rommelmarkt, maar kwam nooit aan lezen toe. Het boek doet dromen, maar ik denk dat ik al te verliefd was op de scène uit de film waarin Gatsby de woonkamer vol bloemen laat proppen voor Daisy en hun eerste ontmoeting in jaren. De sfeer, de gevoelens, de lichaamstaal. Alles klopt.

Gerelateerde afbeelding

The Tattooist of Auschwitz – Heather Morris

Het was lang geleden dat er nog eens tranen in mijn ogen stonden tijdens het lezen. Wat beter dan een goed oorlogsverhaal om daar nog eens verandering in te brengen. De jonge Lale wordt in Auschwitz-Birkenau al snel gepromoveerd tot Tätowierer. Daardoor voorziet hij alle gevangenen van een nummer op de onderarm. Ook Gita, wiens nummer hij maar niet kan vergeten. Hij zoekt haar op en probeert onderweg het leed van zo veel mogelijk mensen te verzachten. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal en getuigenissen vanuit het concentratiekamp tijdens de Tweede Wereldoorlog. Door merg en been.


Met de zomer voor de deur ben ik op zoek naar frisse covers, nieuwe concepten en vooral schone woorden om te lezen in de schaduw van een bloedhete zomerzon. Aanraders altijd welkom in de comments.

Goodreads Reading Challenge 2019 / Update II

Goodreads reading Challenge 2019 / Update I

Ik herinner me een zomer, zo’n vijf jaar geleden, waarin ik mezelf verbaasde door elf boeken te lezen. Niemand had me ooit zoiets voorgedaan. Zo voelde het in ieder geval. Buitengewoon, eclatant, heroïsch (bijna). Ik moet er waarschijnlijk even bij vermelden dat ik voordien nooit echt een lezer was. Leesniveaus waren niets voor mij, maar in mijn prille pubertijd ging ik toch van jongens boeken houden.

Vorig jaar spoelde er een stortvloed aan woorden over me heen. Ik las 50(!) boeken. Bijvoeglijke naamwoorden kunnen de sensatie niet beschrijven, zijn ontoereikend voor het gevoel dat een simpel boek me nu geeft. Alsof het iets goed te maken heeft en de eerste lezensjaren wil inhalen. Om vast te houden aan de zekerheden van dit leven ben ik ook dit jaar op 1 januari de uitdaging aangegaan. Een eerste overzichtje van de eerste zes boeken die ik las.

An American Marriage – Tayari Jones

Ten onrechte veroordeeld raakt Roy niet alleen zijn vrijheid maar ook zijn vrouw Celestial kwijt. Ondanks het feit dat C. weet dat hij onschuldig is en dus niemand verkracht heeft, moet ze vechten tegen de eenzaamheid, de barre tijden en zwart onrecht. Door de briefwisseling tussen de twee (wat trage communicatie met een mens kan doen) en het perspectief van een buitenstaander maakt Jones duidelijk hoe belangrijk het is om door te gaan met (het) leven. Wat er ook gebeurt.

Conversations with Friends – Sally Rooney

Dit is het boek dat ik zelf had willen schrijven. Al kan ik het Sally moeilijk kwalijk nemen dat ze het in mijn plaats deed. Want dat duurt nogal, dat eerste boek van mij (hèhè). Frances en Bobbi leven het leven dat ik nooit meer zal leiden/lijden en zeggen de woorden die ik alleen maar kan bedenken als ik ’s avonds in bed lig, de dag al lang om is en er niemand meer luistert. Schrijvers proberen al eeuwen het concept vriendschap te beschrijven, maar Sally (ja, ze voelt ondertussen als een hartsvriendin) kan dit onomwonden, zonder de scherpe kantjes zacht te maken.

32187419

The Handmaid’s Tale – Margaret Atwood

Oh, June! In een wereld waarin de meeste vrouwen (én mannen!) niet meer vruchtbaar zijn, worden baarmoeders met het bijhorende lichaam ‘verkocht’ aan welgestelden. Vrouwen mogen niet meer lezen, werken of alleen buitenkomen. Tragisch utopisch en als we sommige critici mogen geloven ook veel dichter bij de waarheid dan we vermoeden. Ik houd er wel van als het boek toch nog kan verrassen (na de serie). Vrienden hadden me al gewaarschuwd: met een beetje concentratie vlieg je zo door The Handmaid’s Tale heen en is het wachten op een vervolg van Atwood of Hulu.

Frères de Sang – Mickaël Ollivier

Om de jeugd van tegenwoordig bij te houden – en om te weten welke vragen te stellen op een toets – las ik net zoals mijn leerlingen deze klassieker onder de Vlaamse jeugd in de categorie ‘omdat het moet voor die van Frans’. In die categorie vind je geen al te grote uitblinkers, maar deze Frères de Sang kan er wel mee door. Martin gaat op zoek naar bewijsmateriaal (of net niet) en hoopt zo zijn voor moord veroordeelde broer Brice vrij te krijgen. Om het echte einde te achterhalen kan je het boek lezen of gewoon naar scholieren.com te surfen. A vous de choisir.

My Brilliant Friend – Elena Ferrante

Na de adembenemende serie kon ik natuurlijk niet anders dan een deel van mijn boekenbonsaldo spenderen aan Ferrante. Nu moet ik zeggen dat ik liever eerst het boek had gelezen, aangezien regisseur Saverio Costanzo wel erg dicht bij het verhaal blijft en de meeste verrassingen dus niet als een slap in the face, maar als een naderend, oud en fragiel dametje, inclusief wandelrekje, aanvoelden. Ik heb me alvast voorgenomen de andere delen te lezen voor HBO me weer doet verlangen naar ijsjes eten in Napels / me spijt doet krijgen dat ik Spaans en geen Italiaans gestudeerd heb / me doet hunkeren naar jonge eilandliefde. Puur omdat ik vind dat Ferrante het op haar geweten mag hebben.

Home Fire – Kamila Shamsie

Ik kocht dit boek zonder enige verwachting – judge a book by its cover kan soms goed doen. Ik had geen idee over de inhoud en ook bij de titel kon ik me tot de allerlaatste pagina’s van het boek niet veel voorstellen. In het begin moest ik het, als lezer, met veel gaten doen, maar die vulden zichzelf hoofdstuk per hoofdstuk. Een gezin van twee zussen en een broer lijkt uiteen te vallen nadat broer Parvaiz zich laat overhalen te gaan vechten in Raqqa, Syrië. De drie hebben hun vader, ook een jihadi, nooit gekend en die leegte creëert ruimte voor de vele invloeden van buitenaf. Zo geschreven dat je ergens zelfs snapt waarom, zonder goed te keuren. Bijzondere beleving, very zeitgeisty.

33621427

Veel meer (over) boeken? Klik hier. Covers via goodreads.com.

Goodreads reading Challenge 2019 / Update I

Goodreads Reading Challenge: 50 boeken

Eind vorig jaar besloot ik dat ik maar eens wat meer moest gaan lezen. Zo zou ik op sommige namen een titel – of op z’n minst een gezicht van de op achterflap – kunnen plakken en hoefde ik niet langer iedere keer mijn schouders op te halen bij ‘alé, die schrijver van’. Het doel: vijftig boeken. Al mijn goede voornemens voor 2018 moesten eraan geloven – de meeste begin februari al – want ik las dit jaar vijftig (50!) boeken.

50/ Khaled Hosseini – Sea Prayer

Op een kleine twintig minuten in de Fnac gelezen. Al dat gekerstshop doet er niet meer toe. Prachtige tekeningen met een al even schoon verhaal dat (helaas) iedere dag waarheid is voor vluchtelingen. Zelfs met maar een paar woorden stelt Hosseini niet teleur.

49/ Melissa Broder – The Pisces

Uhm. Mythische figuren, crisis en veel seks. Beslis zelf maar.

48/ Thea Beckman – Kruistocht in Spijkerbroek

Wel, dus. Dit is een kinderboek waar ik bijna niet doorheen geraakte. De kruistocht en dito lijdensweg was lang maar deze niet zo kindvriendelijke kinderklassieker is afgestreept. Oh, god.

47/ Ali Smith – Winter

Gek, zoniet nog gekker dan deel 1 van de reekst (Autumn). Leest als een sneltrein waarin je onderweg een paar keer indommelt en denkt dat je niet meer kan volgen – heel normaal allemaal.

46/ Roald Dahl – Matilda

Een kinderklassieker waarvan ik nu ook het einde ken. Matilda stal mijn hart jaren geleden met haar mooie prenten. Al kon het einde me niet helemaal bekoren, ik blijf fan en lees misschien nog wel meer van Dahl in het nieuwe jaar.

45/ Meik Wiking – The Little Book of Hygge: The Danish Way to Live Well

Lag al even op de plank en kan nu dus ook in een vergeten hoekje verdwijnen. Hygge betekent van alles en nog wat: kaarsen branden, samenzijn, eten, veel suiker, verlichting. Echt gelukkig ga je er dan toch weer niet van worden, maar ’t is wel gezellig.

44/ Jan Terlouw – Oorlogswinter

Een andere kinderklassieker, die er duidelijk wel goed doorging.

43/ Haruki Murakami – Men Without Women

Ze bestaan, mannen zonder vrouwen en hebben daar zo hun redenen voor. Kortverhalen voor het slapengaan.

42/ Bart Moeyaert – Duet met Valse Noten

Oh, mijn jonge jeugd. Veel meer over dit boek lees je hier.

41/ Haruki Murakami – Norwegian Wood

Ik raapte al mijn moed bij mekaar voor een eerste poging, een eerste Murakami. Oh, boy! Did he not disappoint. Al las ik achteraf online dat Norwegian Wood een van zijn beste is. Toch ga ik het nog eens wagen.

40/ R.J. Palacio – Wonder

Mijn klein hartje brak in duizend stukken. Tranen rolden. De woorden vlogen voorbij.

39/ André Aciman – Call Me By Your Name

Geen idee waarom, maar het lijkt alsof ik voor het eerst in dit leven de film ‘beter’ vind dat het boek. Niet dat het boek tegenviel, maar de film is gewoon zo’n liefdevol, zomers, naar perziken ruikend meesterwerk.

38/ Sophie Kinsella – My Not So Perfect Life

Ja, hoe zal ik het zeggen. Melig tot en met.

37/ Celeste Ng – Little Fires Everywhere

Een van mijn favorieten van het afgelopen jaar. Een heerlijk complex en herkenbaar gevoel dat verrast in zijn verhalende vorm. Intrigerende personages en lijnen die ik nooit eerder las. Ik wil meer van dat.

36/ Jenny Zhang – Sour Heart

Love me een goed boek met personages uit kortverhalen die mekaar vinden in de kleinste details en onnozelste gebeurtenissen. Grappig, uplifting en anders op zo veel vlakken.

35/ Veerle Helsen – Surf & Stay

Meer kijken dan lezen, maar hij staat toch maar mooi op de lijst. Voor op de salontafel, in het kapsalon of in de camper op reis.

34/ Meg Wolitzer – The Female Persuasion

Loved it. Echte aanrader voor iedereen met een job, een mening en een liefde voor de vrouw.

33/ Zinzi Clemmons – What We Lose

Woorden schieten me tekort. Wat een mooi, klein verhaal over familie, relaties en mama worden. Dit boek lees ik zeker nog eens opnieuw.

32/ Matt Haig – How to Stop Time

Ik wilde Matt Haig toch een tweede kans geven (na Humans) en vond dit onrealistische verhaal toch aangrijpend. Afwisselende perspectieven en een levensles als climax, een combo made in heaven.

31/ Nick Meynen – Nieuwe Wegen in de Himalaya

Ter voorbereiding van mijn reis naar Nepal las ik een stukje journalistieke literatuur. Mooi en leesbaar, maar sec als je niet meteen van plan bent naar het Himalayagebergte af te reizen.

30/ Gail Honeyman – Eleanor Oliphant Is Completely Fine

Hartpijn en een traantje. Een boek over jonge eenzaamheid, persoonlijkheid en waar vriendschap echt om draait. Zeg ook eens iets tegen die ene persoon die je iedere dag ziet, maar nooit mee praat.

29/ Elizabeth Gilbert – Eat, Pray, Love

Mijn bijbel, het oude of het nieuwe testament. Haar Big Magic is dan het andere deel. Het boek kreeg door zijn gigantische succes natuurlijk ook veel kritiek, maar het voldoet nog steeds (straffe dromen) volledig aan mijn verwachtingen. Smart, zoals ze dat zeggen.

28/ Liane Moriarty – Big Little Lies

Na mijn grote liefde voor de serie (en eerlijk, de muziek – een afspeellijst vind je via Spotify) toch ook een beetje liefde voor het boek, al geeft het meer een romantische meets dramatische chickflick vibe. Een mooi verhaal over even mooie vrouwen.

27/ Ali Smith – Autumn

Dat ander gekke verhaal. Zie nummer 47.

26/ Julian Barnes – Het Enige Verhaal

Ik weet niet waarom, maar ik vond dit boek een beetje een tegenvaller. Misschien omdat het niet het meeste romantische verhaal ooit is – en net dat had ik verwacht. Ik herinner me het einde zelfs niet meer. (oeps)

Meer lezen? De andere 25 boeken die ik dit jaar las vind je hier.

Goodreads Reading Challenge: 50 boeken

Over een boek, iets meer dan tien jaar geleden

Voor Sien. Oh Sien!
De eerste liefde!

Liefs van Bart Moeyaert
31.10.07 – Antwerpen

Dat staat geschreven in het eerste boek dat ik ooit zelf kocht, meer dan tien jaar geleden, toen ik voor het eerst de boekenbeurs bezocht en misschien zelf wel voor het eerst oprecht geïnteresseerd leek in een boek. Ik koos voor Duet met valse noten van Bart Moeyaert. Eerlijk is eerlijk, het was liefde op het eerste gezicht. Omdat het boek zo’n mooie cover heeft (ik heb de uitgave met een hemelsblauwe lucht en een klein, hartvormig wolkje erop).

De eerste liefde – van de eerste hartkloppingen tot de laatste schok. Of misschien was het wel de korte, maar krachtige samenvatting op de achterflap die me overtuigde? Want waarom veel woorden gebruiken als je iemand ook kan overtuigen met een enkele zin?

Nog langer geleden
In de lagere school was lezen een hele opgave voor mij. Ik deed het niet graag – dit is een understatement. Het eerste leerjaar sloot ik af met leesniveau 0 en volgens mijn herinneringen heb ik nooit leesniveau 9 bereikt. Niet dat het vandaag iets uitmaakt, maar als kind heb ik me soms wel slecht gevoeld over het hele leesgebeuren. Ik was slim genoeg, maar leek niet in staat om binnen de zoveel minuten een pagina aan tekst hardop door te nemen zonder al te veel fouten te maken. En dan die zwarte, lederen stoelen in meester Francis zijn kantoortje. Ze zwakten zo hard in dat ik het gevoel had er in te kunnen verdrinken.

In de bib moest ik dan ieder jaar opnieuw een keuze maken tussen boeken met een groen of een paars bolletje op de rug. Boeken die ik nooit (met plezier) zou lezen. Gewoon omdat het moest, las ik de woorden hardop. Mama zat dan langs me in de zetel. Zinnen zag ik niet. Het boek dat ik graag wou lezen moest nog geschreven worden, dacht ik bij mezelf.

Die eerste liefde
Die boekenbeurs dus. Ik zat in 2007 al een aantal jaren op ‘de dictie’. Blijkbaar had ik wel iets met tekst. Of toch op z’n minst iets met tekst en leuke mensen. Tijdens dat eerste uitje naar Antwerpen werd ik, net als Lander en Liselot in het boek, voor het eerst verliefd. Nog een handtekening van de auteur erin en ik was helemaal verkocht. Ik herinner me nog goed hoe ik me voelde toen ik het boek voor het eerst las. Alsof Moeyaert dit boek voor mij geschreven had, heel persoonlijk en precies zoals ik het wou.

Het hartverscheurende gevoel van liefdesverdriet volgde op pagina 143.

Meer is soms beter
Ik ging lezen. Mama kon haar ogen niet geloven toen ik een jaar later aan het vierde boek van Harry Potter begon – ja, dat lees je goed en mag je best letterlijk nemen. Het vierde boek. De anderen heb ik nooit gelezen. Zo’n dik boek! Ik hoor het haar nog zeggen. Vol ongeloof. Want het meisje dat wou vechten om maar niet de moeten lezen, lag uit vrije wil op de zetel.

Afgelopen week herlas ik Duet met valse noten. Ik voelde me weer puber, onbegrepen, nooit in de mogelijkheid om met de juiste woorden te komen aanzetten. Tegelijkertijd ook jong, vederlicht, een gevoel dat het nog niet te laat is. Alles kan, alles mag. Zolang het maar schoon is.

Over een boek, iets meer dan tien jaar geleden