“That chemical-engineering block, John, how’s it going?”

Om de een of andere reden – het universum – wil ik iedere dag meer. Schrijven, maken, lezen, denken, leren. Op de juiste momenten gaat alles prima, maar wanneer het van cruciaal belang is (lees: na elf uur ’s avonds, in bed, nog niets geschreven vandaag) loopt het mis. Writers block. Of gewoon mijn genie die gaan lopen is.

Ik denk dat ik naast de vier boeken die ik momenteel lees – zoals ik al zei.. ik heb echt een probleem – Big Magic van Liz Gilbert ga herlezen. Misschien start ik dan volgend weekend eindelijk aan mijn embroiderydromen. Of kortverhalenbundel, zelfgedraaid servies, podcast, kunstinstallatie. Als er een iemand is die me zover kan krijgen, is het Gilbert wel. Voici een voorsmaakje.

Fijn weekend!

Advertenties
“That chemical-engineering block, John, how’s it going?”

Let’s don’t

De average zaterdag brengt me pijn in de benen en onderrug van te lang op de zetel te liggen, onoplosbare kruiswoordraadsels en vettig haar in een netuitbedlook. Vandaag kreeg ik verbeterwerk, complimenten over mijn outfit en een klein fullcircle momentje. Het mocht van mij allemaal wat minder en ik kreeg veel meer. Zo’n dagen mag ik wel dus let’s don’t (waste time).

Wat er gebeurde toen ik besloot iedere dag te schrijven en dat ook effectief deed? De ideeën kwamen vanzelf. Dus waarom zou ik dan niet al die andere dingen die al seconden, maanden, decennia in mijn hoofd zitten gewoon doen in plaats van het zoveelste emmerlijstje samen te stellen? Ik droom van keramiek, stiftgedichten, minidocu’s, zeefdrukken, teeny tiny collages, raamschilderijen en notitieboeken vol, maar doe ze nooit. Zijn sommige dingen gewoon mooier in mijn hoofd? Ik denk dat de Vlaamsche mens in mij het risico niet durft nemen. Hoewel er geen geld – of toch bijzonder weinig – gemoeid is met deze droom is het tijd die mij parten speelt. Want wanneer ik eigenlijk slaap, gaan mijn vingers nog over het scherm van mijn smartphone.

Met zeeën van tijd doet niemand iets. Het zijn de gestolen seconden die tellen, de hartkloppingen, die diepe ademhaling. Een minuut per dag is genoeg. Met een minuut per dag kan je al dromen najagen.

Let’s don’t