Currently: June

Long time no see, dus ik breng jullie even up to date met alles wat ik leuk vind at the moment. Sorry, maar ik heb dat soms, dat van die Engelse uitspraken beter in mijn zinnen passen dan Nederlandse alternatieven en dus roll ik with it. Jullie beter ook want het gaat er niet beter op worden. Het voelt intussen als een virus en misschien is het wel besmettelijk.. Maar dus, currently

applying // wild times en spannende avonturen hier en hier te lezen.

watching // de finale van Girls (HBO), mijn nieuwste favoriete serie – na Gilmore Girls uiteraard. Oké ik zal eerlijk zijn. Niet alleen de finale. Ook de zes volledige seizoenen en I’m loving it. Dus beginnen we gewoon opnieuw? Merk ook op dat ik eigenlijk heel late to the party ben: het laatste seizoen liep eind april af.

analysing // alle artikels die Manrepeller over het laatste seizoen van bovengenoemde series schreef. Heel veel analyses, observaties en vooral heel veel vragen. Ik probeer op basis van de artikels te beslissen wat ik met mijn leven moet doen. A la ‘hopeloze millennial zoekt creatieve bezigheid die genoeg geld oplevert voor zelfonderhoud’. (Het is niet zo erg als het lijkt. Maar het feit dat ik dit zeg, is misschien wel onrustwekkend? Argh!)

obsessed // door Lena Dunham. Ook hier: beetje laat voor het feestje – klinkt toch echt raar, nee? Wie heeft Not That Kind of Girl gelezen en is bereid mij te overtuigen dat ik niet nog een boek nodig heb? Want

reading // The Shore by Sara Taylor. Een boek vol kortverhalen die over de eeuwen heen door familiebanden aan elkaar hangen. Een eilandengroep voor de kust van Virginia lijkt niet veel te bieden te hebben. Dennenbossen, schelpenpaden, moerassen die oppervlakkig onschuldig zijn, maar eigenlijk grote gruwel verhullen. Meer kan ik niet verklappen.

listening to // mijn absoluut fa-vo-riete podcast The High Low Show door mijn favoriete journalistenduo Dolly Alderton en Pandora Sykes. Als je je nu afvraagt hoe ik aan een boek vol kortverhalen kom, dit is de verklaring. Als P. Sykes zegt dat het goed is, moet ik het lezen. Of een monsterlijk alter ego maakt zich meester over mijn lichaam en wil €10 betalen voor een express levering naar het verre Limburg.

loving // het mooie weer en de bijhorende rommelmarktjes. Alle shades of pink uit onze tuin. Fietstochten langs plaatsen waar ik nog nooit ben geweest (en op zo’n 5km van ons huis). Verjaardagsbloemen en het leven, you know.

writing // een nieuwe about me pagina. Check it out y’all. Stuur al je verzoekjes en suggesties naar mijn inbox.

Currently: June

To do na een sollicitatiegesprek

  • Terug naar het station wandelen want zo gaan we nooit aan die 10.000 stappen per dag geraken.
  • Onderweg tegen een jongen in een groen WWF t-shirt vertellen dat ik al jaren meter ben van een panda. Een halve leugen.. en drie meter verder ga ik plat op mijn gezicht. God straft onmiddellijk.
  • Donuts gaan eten bij Hoeked. Eén voor elke vraag die je vermoedelijk verkeerd beantwoord hebt.
  • Je auto terugvinden op de plaats waar je hem achterliet.
  • Seizoen 3 van Girls bingewatchen en jezelf schouderklopjes geven voor het feit dat je toch al twee sollicitatiegesprekken achter de rug hebt. Na de seizoensfinale gewoon verder gaan met het vierde seizoen, maar ook een nieuwe levenswijsheid in de vorm van een quote nastreven: “It’s made me want to find a hole in the world in the shape of me and just fill it up”
  • Bedenken wat je allemaal met dat eerste loon kan kopen. Na het overwegen van een Celine handtas, schaaltjes van Hay in diverse kleuren, een kilo macarons en de rugzak die je al hebt maar dan een maatje groter besef ik dat een luchtverfrisser voor in de auto echt een goede investering zal zijn. Of het meterschap van een panda.

(Ook het werkzoekersleven gegrepen.)

To do na een sollicitatiegesprek

Vandaag was echt absurd.

Ik werd deze ochtend wakker om 7u06.

Met de elektrische fiets van mijn mama reed ik naar de fietsdijk om daar met een schaar, die ik van thuis had meegenomen, wilde bloemen te plukken uit de berm. Terug thuis gekomen stopte ik de helft van de bloemen tussen de bladzijdes van een oude Witte Gids om ze te laten drogen. Van de andere helft maakte ik tekeningen alsof ze van een vierjarige zijn.

In de tuin van de buren stond een gigantische roze badeend. Op een aanhangwagen. En de rozen uit onze tuin zijn van kleur bijna even fluo.

Met moeite vond ik een parkeerplaats op het werk. Iedereen wil outlet kleren, outlet servies en veel te dure outlet thee kopen. En wafels met nutella voor maar €4. A volonté.

Ik zag een buggy – als in een kinderwagen – met daarin zes chihuahua’s. Met aan het uiteinde van de buggy een vrouw in zwarte legging en groene bodywarmer. Dit gebeurde omstreeks 15u02. 29,6 graden.

De velletjes op mijn kleinste rechterteen, die een overblijfsel van een blaar zijn, begonnen los te komen zoals het vel van een slang. De blaar was het gevolg van een wandeling met nieuwe schoenen, geen sokken. De rest van de avond droeg ik schoenen met sokken. Ook al maakte de lage uitsnijding duidelijk dat dat niet de bedoeling is.

Ik val in slaap om 22u54 en droom over een leven in een ander universum. Waar de aarde rond de zon draait en de mensen iedere dag absurde dingen meemaken maar het niet doorhebben.

Vandaag was echt absurd.

To do voor een sollicitatiegesprek

  • 47 keer checken of de auto goed geparkeerd staat aan het station. Niets zo vervelend als een parkeerboete waar je nog geen salaris voor hebt.
  • door la mama een grote kaars laten branden in het dichtstbijzijnde bedevaartsoord.  De ambachtelijk geprinte vrouwtjes op de kaarsen hebben namelijk magische krachten. Hoe komt het anders dat ik op al die examens ooit een 10 of meer haalde?
  • tijdens de treinrit naar de gewenste bestemming – ik zat bijna in Blankenberge – de kokerrok nog even openritsen. Je weet nooit hoelang zo’n gesprek duurt hè.
  • bepalen of je perfectionistisch als positieve of negatieve eigenschap zal inzetten.
  • op basis van het slecht geschoren been beslissen of je je linkerbeen over je rechterbeen zal slaan of je rechterbeen over je linkerbeen.
  • bedenken dat plan Z nog altijd een optie is. Met die 8 jaar werkervaring als poetsvrouw willen ze me zeker ergens aannemen om het interieur te onderhouden.
  • op de bel duwen en diep ademhalen.

(Uit het werkzoekersleven gegrepen.)

 

To do voor een sollicitatiegesprek

Over illustraties, planten en een combinatie van die twee.

Een paar maanden geleden werd ik (opnieuw) verliefd. Het was liefde op het eerste gezicht. Ik keek en – boem – ’t was al gebeurd. Mijn Pinterest-bord ‘paintings & illustrations‘ (het is niet zo afgelijnd als de naam doen vermoeden) zal het gemerkt hebben want het arme schaap heeft overuren moeten draaien. Nu is het niet zo dat ik nooit eerder kon genieten van een goede illustratie, maar sinds ik zelf min of meer iets kan fabriceren met (Adobe) Illustrator waarvan mensen met zekerheid kunnen zeggen wat het moet voorstellen, is de frustratie uit de relatie. Een opluchting, dat wel.

En dus ben ik maar wat planten gaan tekenen om mijn liefdeshonger te stillen. Exotisch groen in een pastelkleurige kader, ze geven me dat frisse vakantiegevoel. Wel vreemd dat ik op de vensterbank in de keuken eerst de regendruppels zie en dan pas de sanseveria’s.

plantladies_plants_1plantladies_Plants_2plantladies_Plants_3

Zoals dat gaat in iedere relatie hebben mijn vectors en ik wat beginnersproblemen. De inspiratie komt langs alle kanten en ik ben van mening dat de lijn tussen creëren en kopiëren dun, dunner, dunst is. De vectors vinden dat ik van meesters moet leren, steal like an artist-gewijs. We zijn het er nog niet helemaal over eens, maar de aanhouder wint en ik heb duidelijk de broek aan in deze surreële verhouding, ha!

Ik sluit de tussenkomst van een relatietherapeut niet uit. Er moet maar eens iets gedaan worden aan onze prille complicaties. Liefde is een werkwoord. Dus dan nu graag uw professionele, doch empathische mening: wat zal ik (lees: moet ik volgens u) de volgende keer tekenen?

Het resultaat zal dan weldra te bewonderen zijn in ons hoekje van het internet.

Over illustraties, planten en een combinatie van die twee.

Een update waar niemand op zit te wachten.

Hallo mei

We zien elkaar voor de zoveelste keer en ik moet toegeven dat het weerzien dubbel voelt. De vorige keer was je de lange, anticlimactische aanloop naar het afstuderen. Vorige jaar was je het begin van een stage en het moment waarop ik besefte dat de zomer wel heel lang zou duren. Vorige jaar was je het eindeloos uitstellen van alle dringende dingen. Je was het begin van een einde dat maanden zou aanslepen, terwijl ik naar adem happend opteerde voor de korte pijn. Het is oké zo.

Alles wat je toen was, ben je nu niet. De komende vijf maanden zijn nu troebel, toen keurig uitgestippeld. De zomer zal zichzelf moeten schrijven, toen werd ze aan me voorgelezen. De sleur van langer wordende dagen zal binnen een week abrupt tot stilstand komen. Twee maanden geleden begon ik de dagen van mijn rooster te schrappen, maar ergens onderweg had ik zelfs daar geen tijd meer voor. Zo snel ging het.

De ochtenden zullen mailtjes brengen van we zoeken toch mensen met relevante werkervaring. De middagen zullen van lui naar moe mijn benen op de zetel voelen. Maar de avonden zullen zonovergoten inspiratie brengen en hopelijk af en toe een nieuwe waterval van woorden in de vorm van een blogpost.

Lieve mei, dit jaar krijg je me niet klein. Ik zie je aan de andere kant van die job die ik zo graag wil.

Een update waar niemand op zit te wachten.

Spring capsule wardrobe!

*** BIG NEWS ***

’t Is gebeurd! Ik heb mijn winterkleren vaarwel gezegd (of toch zoiets) en om het een beetje spannend te houden volgt hier het volgende annonceke: de capsule wardrobe saga continues en met trots kan ik jullie melden dat voor het eerst in de geschiedenis van mijn kleerkast… 38 stuks in de kast liggen. Ja, ik weet het. Een beetje onnozel om dat ene t-shirt er toch bij te leggen en zo de 37-tellend capsule wardrobe van Caroline Joy totaal te negeren. But hey, ik probeer het en niet geschoten is altijd mis. Toch?

Enkele zaken die de capsule wardrobe moeilijk maken én een bijhorende tip, op een rijtje.

  • Het totaal onvoorspelbare lenteweer in België. We duiken zo graag van 20 graden naar net boven het nulpunt. Het enige wat de schommelingen enigszins draagbaar maken zijn de heerlijke #tweertje(s) van weerman Frank op Twitter. De enige oplossing? Laagjes door dunnere varianten van je fave winterkleren te dragen. Ook een dikke(re) trui in een knalkleur en een lange broek die er niet uitziet alsof je op wintervakantie gaat.
  • De nieuwste & Other Stories in Hasselt. Een serieus probleem want tot voor kort moest le me altijd naar Antwerpen reizen voor een kleine shopping spree in mijn lievelingswinkel. Op zich niet slecht want 1,5h met de trein en toch ook wel een klein half uur met de auto (tot aan het station. Openbaar vervoer is voor dit deel van de reis volledig uitgesloten) is het een hele rit – enkel. Niet zomaar even op en af dus. Met een winkel in Hasselt: een hoog woensdagnamiddaggehalte. Gevaarlijk! Maar die ene rok laten liggen, kon ik niet.
  • Budgetteren. Ik heb een beetje zitten denken (as I do) over kledingstukken, wat ze kosten en hoeveel geld ik eraan spendeer. Conclusie: geen logica whatsoever. Een jeans van €70 vind ik al snel te veel, maar het is wel die broek die ik duizend keer meer draag dan een rok van hetzelfde bedrag – wat ik dan best oké vind voor een vrolijke midi. Dus nu is het niet alleen belangrijk dat ik iets mooi vind en het goed past. Nu moet het ook nog ergens in de logische schaal der prijsklassen passen. Ik heb zo’n gevoel dat ik het mezelf ook – uhhh – een beetje moeilijk maak.

En dit is dan het moment waarop ik mezelf in twee zou willen delen voor een paar mooie foto’s. Still working on mijn fashionbloggerposes en de fotografieskills van mijn lief. Wat zal ik zeggen.. Heel veel basics met een twist in de kast. Goed te combineren met zowat alles. Want een broek die maar bij één t-shirt gaat is natuurlijk geen optie. Also: new sunnies van Ace & Tate. Hartjes.

De regenjas heeft de winter overleefd en mijn soldenkoopjes zijn eindelijk draagbaar. So far echt fan van mijn kleerkast deze lente. Prangende vragen over mijn kleerkast of het concept? Let me know in de comments! Meer poseertips coming soon.

Spring capsule wardrobe!