Currently: May

Zo, zo. Ja. Hallo. Hm. De uren en ideeën schieten weer aan me voorbij. Gelukkig is er altijd nog tijd voor een volle dag bingewatchen, te veel boeken willen lezen (de teller staat op 22!) en lesvoorbereidingen waar geen einde aan komt (duur van de les: 39284775 minuten). Waar ik me zoal mee bezig houd? Currently..

listening to // je zou hier het nieuwste album van Lorde verwachten (ook), maar zelfs met een Spotify-abonnement luister ik nog steeds en vooral naar podcasts tijdens het sporten. Nieuwe favoriet in de hoop is Couples Therapy with Candice and Casey. Jawel, Pool en Neistat. Open, eerlijk, echt.

reading // Harnas van Hansaplast van Charlotte Mutsaers. Ik trek al weken spurtjes naar de bibliotheek wanneer het boek op aanwezig staat, maar moest iedere keer met iets anders naar huis. Tot gisteren! Op het nachtkastje ligt Homo Deus al onbepaalde tijd te zweten. Ook leuk, maar minder snel verteerbaar.

running // nee, mopje! Ik ben wel zo hipster dat ik meedoe aan de laatste nieuwe slow-trend (aka wandelen).

wanting // eender wat uit de nieuwste collectie van Furla. Hello Hello Kitty! Een nieuwe bril, deze zonnebril van Odette Lunettes of die zonnebril met gewone glazen. Too much? Mijn favoriete boeken in fysieke exemplaren, een goed voor humor en een zomer zoals in Call Me By Your Name, als het even kan. Jezus, en ik zou ook graag mijn haar laten knippen en mezelf onderdompelen in een overdosis Ecoline. Een yogamat en bijhorende outfit, inspiratie en tijd.

needing // veel minder.

watching // The Handmaid’s Tale en sketches van Brigitte Kaandorp. Over uitersten gesproken. Ja, zo divers ben ik wel. Beide zijn absoluut top over een andere boeg en tegelijk even absurd.

loving // alle bloemen in de hele wereld. Op een dag zal mijn grootste droom uitkomen: een tripje naar Keukenhof, waarna ik in vrede kan sterven. Daarom stel ik het nog even uit. Verder denk ik erover na om een carrière als bloemenfotograaf te beginnen. Valt er geld te slaan uit de obsessies van andere mensen? Ja! Heb ik hier wel goed over nagedacht? (retorische vraag)

making // een mini-weaving voor als ik ooit het ouderlijk huis verlaat. Dan hoef ik dan ten minste geen fortuin uit te geven aan wanddecoratie en dergelijke. Resultaat: coming soon. Mañana, mañana..

Advertenties
Currently: May

Van je kapoen

We vierden alle mogelijke mama’s vandaag. Niet alleen de mijne. Ook de jouwe, de nieuwste, de bijna of misschien. Een ding is zeker: lang leve filmrolletjes, negatieven en retromama’s. We love you!

My feed on Mother’s Day

A post shared by Alec With Pen (@alecwithpen) on

Van je kapoen

Quitters never win

Ik weet dat ik niet mag opgeven nu, maar het zou zo gemakkelijk zijn. De handdoek in de ring, I’m out. Gewoon niet meer opdagen. Stoppen is te gemakkelijk dat we het zo vaak doen. Waarom nog vijf minuten blijven lopen als je het laatste stukje ook kan wandelen? Waarom die woordenlijst nog eens nakijken als je ook kan scrollen? Waarom schrijven als je ook kan zwijgen?

De afgelopen dagen was ik er niet. Deze keer was tijd niet het excuus – meer nog, ik ga zelfs geen excuus verzinnen – en ik had een eeuwigheid. Soms lukt het gewoon niet en als de mindset dan niet meezit is het een beetje verloren moeite, ook al doe ik nog zo veel. Dus heb ik van de gelegenheid maar gebruik gemaakt om na te denken over mijn opties, om oude ideeën uit te voeren zodat nieuwe weer binnen kunnen en om (eindelijk) het eerste seizoen van The Handmaid’s Tale te kijken.

What am I doing with this life?

Quitters never win

Had gij mij gebeld?

Neen. Dat nummer op je scherm is daar op magische, computergerelateerde-technologische wijze verschenen. Ik heb er niet om gevraagd. Die voicemail… Van ’t zelfde. Het lijkt misschien alsof ik een coherente en duidelijke boodschap voor je achterlaat, maar ik denk nu eenmaal hardop zonder van de hak op de tak te springen. Ja, ik heb zo’n telefoonstem. Maar nu ik u toch aan de lijn heb he.

Said no one ever.

Had gij mij gebeld?

The lifechanging magic of nietsdoen

Er was een tijd waarin ik blij was wanneer ik op maandagochtend wakker werd. Eindelijk. Dat verdomde, drukke weekend lag weer achter me, een nieuwe, frisse week om naar uit te kijken en op adem te komen. Hollen was ook maar voor zo lang goed. Nu ben ik blij van contentement als het weer weekend is. De zon piept op zondagochtend door de spleetjes van het rolluik. Zucht – ook van geluk. Vandaag ga ik lekker niksen. Op alle mogelijke manieren hangen: rond, bank, uit.

Het vakantiegevoel overvalt je niet. Dat maak je zelf. Dus ga ik op zoek naar een beetje niks, de hele week lang. Tien minuten zondag, zes dagen op rij. Moet kunnen, toch?

Sunday plans: doing absolutely nothing.

A post shared by Lenny (@lennyletter) on

The lifechanging magic of nietsdoen

Kleine beer

Als ik ’s avonds laat thuis de oprit op wandel – de auto staat bij de buren – en naar boven kijk, ben ik altijd verbaasd. De sterren staan er maar weer. Zonder dat we het door hebben, vaak. Te staan. Het donker is ook niet alles, maar sterren maken mijn nacht. In die acht seconden die ik nodig heb om aan de achterdeur te geraken ben ik wel oneindig dankbaar. Want eigenlijk was het toch weer een goede dag en zelfs week, maand, jaar. Op een paar seconden barst mijn hart helemaal open (#blessed). Heel even weet ik waar ik ben. Een milliseconde lang denk ik zelfs dat ik toch maar eens een boek moet schrijven (of moet beginnen aan een idee), dat het leven een zin heeft en dat ik vaker bokes met choco moet eten. Het leven is te kort voor opkroppen, ja-knikken en nee-denken. Meer ademen, lachen, lopen, fluisteren, gieren, trots zijn.

Kijk vanavond eens omhoog. Misschien voel je het ook.

Kleine beer