Over thuiskomen

Vorige week zat ik met mijn gat in Stockholm. Een andere stad, een verse ontdekking bij een glaasje sinaasappelsap. Bergop en bergaf – letterlijk – wandelde ik over nieuwe wegen. Op het moment zelf dacht ik niet na. Ik telde Zweedse kronen, at pannenkoeken als ontbijt, voelde mijn kuiten als nooit tevoren en genoot van in- en uitzichten.

Het moet wel gezegd dat mijn reisgezel en ik onszelf een beetje gekloot hadden door met Ryanair te vliegen op Skavsta, een minuscule luchthaven op maar liefst 100 kilometer van de hoofdstad. Hadden wij even chance dat ze onze heenvlucht en niet onze terugvlucht met een halve dag vervroegden. (Overal even het positieve in zoeken, jongens!) Dubbelchance hadden we met het weer (zonnetje), onze Airbnb-host (lief vrouwtje) en het beste ontbijtzaakje op nog geen vijftig meter van onze deur (Greasy Spoon, when in Stockholm).

Daar werden we geserveerd door een man in een kleed. Mijn mama zou het een overgooier noemen, dat kleed. Hij leek redelijk serieus wat zijn kledingkeuze betreft. We zijn tot drie keer toe teruggegaan om te het te checken (maar eigenlijk voor het ontbijt). We vonden het eerst grappig. Even achterom kijken. Ja, een kleed, van jeans nog wel. Al snel (ongeveer één ontbijt lang) waren we eraan gewend geraakt. Wat maakte het eigenlijk uit?

Thuiskomen doet me altijd even nadenken.

jannes-glas-55299-unsplash

Photo by Jannes Glas on Unsplash.

Advertenties
Over thuiskomen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s