Snooze

Ik heb hier lang en hard over nagedacht. Oké, misschien niet zo lang. Ik lig nog maar een kwartier in bed. Maar hard zeker wel. De koppijn is real. Zou ik na twee weken – een absoluut record en ver voorbij al mijn verwachtingen – een dag skippen omdat ik ‘gewoon en heel toevallige in slaap gevallen ben voor ik nog iets kon schrijven?

De afgelopen week was de raarste en tegelijkertijd tijd meest normale week van mijn leven. Werken en dutjes doen, schrijven en vervelen, opjagen en loslaten. Het is altijd op die momenten van ogenschijnlijke tegenstrijdigheid dat ik mezelf dubbel zo hard laat gaan. Twee boeken lezen in plaats van een. Een nieuwe serie beginnen terwijl ik weken geleden de hoop opgaf voor Downton Abbey. (Ik stopte op exact hetzelfde moment als jaren geleden, de reden waarom ik vier seizoenen gewoon opnieuw keek.) Pompen of verzuipen? Werken en verdrinken? Doen waar ik goesting in heb of zwemmen?

Het zijn deze momenten waarop mijn voeten de grond niet meer raken omdat ik zo snel moet lopen van mezelf. Terwijl het allemaal anders kan, gun ik mezelf drukte.

Morgen slaap ik uit.

Advertenties
Snooze

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s