Heimwee naar je ne sais quoi

De laatste dagen brachten me terug naar mijn jeugdige jaren. Toen was het nog oké om het allemaal niet zo goed te weten. Je ne sais pas, zei je dan. De speelplaats was de wereld, de domste dingen waren hilarisch en het leven leek eindeloos.

Wanneer ik vroeger terugkwam van chirokamp stak la mamma me in bad, deed het deksel van het toilet dicht en ging zitten. Hoe was het? vroeg ze dan. Leuk! zei ik dan. Mag ik cornflakes eten? Op die manier hield ik veel voor mezelf, door luid te zwijgen. Herinneringen om een jaar lang op te teren. Overleven met een schone tijd alleen voor mezelf. Maar op een dag, zonder dat je het merkt, is die schone tijd niet meer dan een vage gedachte aan blote voeten op het gras, bokes met te veel choco en gaan slapen met je vuile kleren aan. Er wordt raar opgekeken aan de keukentafel. Waar begint die nu over? hoor ik hersenen kraken. Ik kan me ook niet herinneren wanneer het toiletdeksel nog eens dichtging in de badkamer. Om mijn teennagels te knippen?

Advertenties
Heimwee naar je ne sais quoi

3 gedachtes over “Heimwee naar je ne sais quoi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s