Afstuderen: de anticlimax

Een verhaaltje over nooit bezochte infodagen, nooit gebruikte studieboeken en nooit gewilde tranen. Oh, en over een afstudeerfoto van belachelijk slechte kwaliteit.

14292289_637205983103995_6249105409821444185_n

Januari 2012 / Ik zit in het 6e middelbaar en het wordt zo stilaan tijd om te beslissen wat ik na de humaniora ga doen. Op basis van dingen die ik absoluut niet wil doen (statistiek, iets met wetenschappen of wiskunde, economie en aardrijkskunde) blijft er een beperkt aantal opties over. Which is a good thing. Maakt het kiezen wat gemakkelijker. Op een random dag beslis ik voor toegepaste taalkunde te gaan – over welke talen precies zal ik nog lang twijfelen – aan de Lessius Hogeschool. Een keuze die bij zowat iedereen dezelfde hardnekkige verontwaardiging doet ontstaan. “Gij gaat toch geen hogeschool doen zeker? Gij gaat toch wel een universitaire opleiding volgen zeker?”

Juni 2012 / Zo en zo. Het is beslist. Ik kies voor toegepaste taalkunde (Frans en Spaans) – nota bene een academische opleiding. Ik ga naar geen enkele infodag want ik weet nu al dat ik goed gekozen heb. En dat ik gewoon hard ga moeten werken, ook als het misschien wat tegenvalt. Vooral als het wat tegenvalt want ik was echt niet van plan aan iemand uit te leggen hoe ik met een natte vinger het zogenaamde ‘rest van mijn leven’ had bepaalt. (Ik zat hier in een fase waarin ik geen behoefte had om van iemand te horen wat voor een verantwoordelijke toekomstgerichte keuze ik gemaakt had.)

Oktober 2012 / Ik kan na minder dan twee weken met volle overtuiging zeggen dat ik goed gekozen heb. Een dikke pluim voor mijn intuïtie – en de wijze raad van de hele wereld – en heel veel liefde voor mijn allerliefste vriendinnen met wie ik drie jaar lang (en langer) graag ‘naar school’ ging. Ook al kochten we allerlei dure boeken die we nooit (moesten) gebruik(t)en en dachten we na vijf minuten in de les te zitten vaak na over de reden waarom we toch in de les zaten – om vervolgens bijna nooit een les te skippen, brave zieltjes wij.

Long story / drie jaren short: de bachelor zit er bijna op en ik moet alweer een ‘levensbepalende’ keuze maken. Deze keer gooi ik niet met een dartpijltje naar een wereldkaart maar kies ik voor een beginnende passie: journalistiek. Ook hier geen infodagen, wel veel te dure boeken. De passie is soms groot, soms wat kleiner afhankelijk van de docent en van wat ik effectief bijleer. Nog voor ik echt begin aan wat van een master een master maakt, weet ik al dat het geen tweede keer zal gebeuren. De horror, de thesis, de tranen – here they are.

September 2016 / Na de slechtste vakantie uit mijn leven – in vergelijking met een zomer vol herexamens is een zomer met een thesis toch nog dat tikkeltje erger – verneem ik op 9 september “vanaf 10u” (in werkelijkheid 11u45) dat ik niet voor niets heb liggen janken dat ik deze master helemaal niet wil AKA dat ik geslaagd ben. Om vervolgens naar Sittard te rennen voor een outfit en een uur later in de auto te zitten onderweg naar Antwerpen want ja, wanneer anders dan zes uur na het ontvangen van de resultaten zullen we een proclamatie houden? Aangekomen om exact 18u zitten we drie minuten later in de aula voor het snel aflezen van de namen en een speech van een vrouw die ik nog nooit in mijn leven gezien heb – u ziet, de rector had geen tijd – staan we 17(!) minuten later met een voorlopig diploma in de hal voor de receptie. Nog snel een lelijke foto maken van iedereen die ondanks de file toch op tijd op de campus was geraakt et voilà. Ik zwaai af.


“En als je opnieuw zou kunnen kiezen?” Dan deed ik net hetzelfde. Op één voorwaarde. Dat ik het allemaal opnieuw zou kunnen doen met dezelfde mensen. En dat het (opnieuw) de tijd van mijn leven zou zijn.

Advertenties
Afstuderen: de anticlimax

12 gedachtes over “Afstuderen: de anticlimax

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s